جورجو موراندی / Giorgio Morandi

ما در دورانی زندگی می‌کنیم که تمایل سوزان به نوآوری همه‌جا حکم‌فرماست. دورانی که در تلویزیون، مجلس، ادبیات، و هنر، «فریاد» رایج است. همه بسیار فریاد می‌زنند تا آنچه را که تصور می‌کنند جدید است با بلندترین صدا اعلام کنند. اما جورجو موراندی الگوی دیگری به ما نشان می‌دهد: او به ما می‌گوید که چطور می‌توان زمزمه کرد بدون‌ آنکه هرگز خود را تکرار کرد، و این‌که چگونه توانایی ما برای درک جهان می‌تواند نامتناهی باشد بی‌آنکه ویرانگر شود. چگونه عشق ما به چیزها می‌تواند شدید باشد بی‌آنکه به خشونت بکشد، و چگونه آرزوهای ما برای آینده می‌تواند مداوم و زاینده باشد بی‌آنکه زشت و مبتذل گردد.

مستند «غُبارِ جورجیو موراندی»

Morandi in his studio, at his family home, in Bologna.

فیلم مستند «غبار جورجو موراندی»

طبیعت بیجانی از جورجو موراندی

نگاه موراندی / ثمیلا امیرابراهیمی

جورجو موراندی

غنای فقر / آریاسپ دادبه

جورجو موراندی giorgio morandi

هنر سکوت / جنت آبراموویچ / ثمیلا امیرابراهیمی

جورجو موراندی giorgio morandi

جورجو موراندی / ثمیلا امیرابراهیمی

جورجو موراندی gerogio morandi

پنجره‌ی همسایه: جورجو موراندی (۱۹۶۴ – ۱۸۹۰)

میلتون گلیزر، براد هالند، گرافیک دیزاین، طراحان گرافیک

میلتون گلیزر؛ از موراندی تا پیکاسو / براد هالند / حمیدرضا کرمی

طبیعت بیجان، ژانر طبیعت بیجان

طبیعت بیجان ( مجید اخگر/ رولان بارت)

جورجو موراندی نقاش ایتالیایی

موراندی و جستجوی شیئیت / استیون کراول / پیمان امیدوار

جورجو موراندی، نقاش و چاپگر ایتالیایی، با تصاویر شاعرانه‌اش از ساده‌ترین اشیا، در زمره‌ی برجسته‌ترین نقاشان طبیعت بیجان در سده‌ی بیستم به شمار می‌آید. او در آکادمی هنرهای زیبا، بولونيا آموزش دید. موراندی ابتدا، در نخستین کارنمای گروهی فوتوریست‌ها شرکت کرد و با د کیریکو آشنا شد که باعث شد به نقاشی متافیزیکی روی آورد. دیری نگذشت که از جریان‌های آوانگارد فاصله گرفت و فعالیتش را در بولونیا ادامه داد. او سال‌ها در آکادمی هنرهای زیبای بولونیا به تدریس چاپ دستی اشتغال داشت. موراندی در یک دوره‌ی کوتاه، آثاری پدید آورد که د کیریکو آن‌ها را متافیزیک اشیای معمولی نامید. بر این مبنا و با شناختی که از مفهوم کلاسیک طبیعت بیجان سزان داشت، راه تحول آینده‌ی هنرش را گشود.
طبیعت بیجان نقش‌مایه‌ی عمده‌ی کارهای موراندی بود. در دهه‌ی‌ ۱۹۳۰ ، اشیایی از قبیل بطری، تنگ، کاسه و قوطی را کنار هم قرار می‌داد و آن‌ها را در طیفی از رنگ‌های روشن‌فام نقاشی می‌کرد یا طرحی از طبیعت بیجان را به روش اچینگ چاپ می‌کرد. حجم اشیا را با قلمزنی ماهرانه به‌صورت سطوح متغیّری از رنگسایه‌ها درمی‌آورد. بدین سان، فضای رنگ و نور ملایمی در نقاشی‌اش ایجاد می شد. در دهه ۱۹۴۰، احجام به شکل‌های هندسیِ ساده تقلیل یافتند و رد قلم نیز آشکارتر شد. ترکیب‌بندی و رنگ‌پردازی سنجیده‌ی طبیعت‌بیجان‌های موراندی با آثار شاردن و سزان قابل مقایسه است.

از آثار او می‌توان اشاره داشت به: «بطری‌ها و ظرف میوه / ۱۹۱۶»، «طبیعت بیجان متافیزیکی / ۱۹۱۹»، «جاده‌ی سفید / ۱۹۴۱»، «طبیعت بیجان با قوطی نارنجی / ۱۹۶۰».

فرم و لیست دیدگاه

ارسال دیدگاه

۰ دیدگاه‌

هنوز دیدگاهی وجود ندارد.

    سبد خرید۰ محصول