آرام و پاک چون رویین پاکباز

چند روزی بود که در صفحات مجازی «حرفه: هنرمند»، می‌دیدم که پرونده‌ای برای «رویین پاکباز» گشوده شده و دوستان در ستایش او می‌نویسند و می‌گویند. به ایمان افسریان پیامک دادم که این پرونده تا کی باز است که من هم چیزی بنویسم و ادای دین و احترامی به این استادم کنم که ایمان به لطف گفت آن پرونده بسته شده، اما تو بنویس ما منتشر می‌کنیم. گفتم باز هم دیر رسیدم و قطار رفت اما اگر به این قطار نمی‌رسیدم هم پیاده می‌رفتم. برای برخی از معلم‌های تاثیرگذارم نوشته‌ام و اگر برای استاد پاکباز نمی‌نوشتم ته دلم احساس دینی به آرامی حالم را مثل موریانه می‌جوید. اگرچه برای استادانم «مرتضی ممیز»، «جلال شباهنگی»، «محمد احصایی» و… بارها نوشته‌ام اما گاهی احساس می‌کنم آنچنان که باید حق مطلب را نگفته‌ام، در مورد «رویین پاکباز» و… هم هنوز فرصت و بهانه و درخواستی نبوده که بنویسم.