در میانه سکوت گفتمانی فضای معماری ایران، در هیاهوی «ساختمانهای خوب»۱، کلیشه۲های فرمی غیرانتقادی و تکرارشونده، دیاگرامهای نابارور۳، و رندرهای هایپررئالیست۴، مدرسه ابتدایی جدگال از معدود تلاشهای موفق برای تولید معماری، و نویدبخش امکان شکلگیری تلاشهایی مشابه در آینده است. این پروژه اثری انتقادی است، اثری که در واقع، از دیاگرام سازماندهی فضایی تولوس۵ (معبد یونانی دایرهای) در بازتعریف گونه مدرسه استفاده میکند، نسخههای عام این گونه را کنار میگذارد، و سازمان متفاوت و تجربهناشدهای معرفی میکند.
برای دسترسی به محتوای کامل روی دکمه زیر کلیک کنید.
فرم و لیست دیدگاه
۱ دیدگاه
دیدن انتشار چنین مقالهها و نقدهای عمیقی واقعاً دلگرمکننده است. خوشحالم که هنوز پژوهشهای جدی و پرمغز نوشته و چاپ میشوند. کاش این مسیر ادامه پیدا کند 🌿