ژانرهای پرتره و طبیعت بیجان از اولین ژانرهایی بودند که هنرمندان ایرانی تلاش کردند در آن‌ها ذوق‌آزمایی کنند، آن‌ها را به محک تجربه بیاموزند، و در این دو مسیرْ تصویر بازنمایانه را درک کنند. طبیعت ‌بیجان سبقه‌ای در هنر ایران نداشت اما نقاشی پرتره سابقه‌ای دیرین دارد و چهره‌نگاریِ شخصیت‌های سیاسی و تاریخی در ایران شاید پیشینه‌اش به اعصار پارسی و پارتی برسد. در دوران قاجار چهره‌سازی از شاه و سیاسیون و درباریان سطح و ابعاد متفاوتی به ژانر پرتره داد. فتحعلی‌شاه وظیفه‌ی خطیر تولید پرتره‌های باشکوه برای توزیع در ولایات و همینطور خارج از کشور را به عهده‌ی کارکنان نقاشخانه‌ی سلطنتی گذاشت. پرتره‌های بزرگی از شاه نقاشی شد که نمادی از تمرکز قدرت او و به تبع آن سبب اعتبار و تحکیم مناسبات دیپلماتیک با حکومت‌های خارجی می‌شد. در نتیجه چهره‌سازی رفته رفته در کانون زبان بصری قاجار جای گرفت. در نیمه‌ی دوّم سده نوزدهم و بخصوص در دوره‌ی ناصرالدین شاه رویه تاحدودی تغییر کرد. این سفارش‌ها را فارغ‌التحصیلان داراالفنون انجام می‌دادند. آنها پرتره‌های شاه و درباریان و حاکمان محلی را به مناسبت‌های گوناگون می‌کشیدند. کمال‌الملک و شاگردانش هم به ژانر پرتره علاقه‌ای ویژه داشتند و شبیه‌سازی در این ژانر به نوعی بیانگر میزان تبحر و توانایی تکنیکی بود. در ادامه‌ شاگردان کمال‌الملک کمی پیش رفتند و سعی کردند پرتره‌هایی که خلق می‌کنند در نقش‌های اجتماعی‌شان قابل تعریف باشند. آن‌ها در این مسیر به نقاشی از کسبه و یا چهره‌سازی از تیپ‌های کوچه و بازار روی آوردند. با متداول شدن دوربین، عکاسی وظیفه‌ی تیپ‌نگاری را به عهده‌ گرفت و هم‌زمان استانداردهای قضاوت شبیه‌سازی را بالا برد. در جریان نوگرایی مسئله کاملاً تغییر کرد و ژانر پرتره رو به افول رفت.

نه تنها در جریان نوگرایی ایران، بلکه به صورت کلی در دوره‌ی مدرن، ژانر پرتره تا حدی به حاشیه می‌رود. در معدود پرتره‌های جریان نو، نقاش از درگیری با شبیه‌سازی خود را رها و به ساده‌سازی روی می‌آورد. نوگرایان کمتر توانستند پرتره‌نگاری را به مفهوم انسان و فردیت سوژه گره بزنند و در چهره‌سازی‌هایشان بیشتر خصلت‌هایی برای هویت‌های جمعی را جستجو می‌کردند. ناگفته نماند هنرمندان نوگرا در ابتدای جستجوهای خود و از همان اولین نسل‌شان پرتره‌نگاری را تجربه می‌کردند و برخی از این آثار دارای خصلت‌ها و ویژگی‌های قابل اعتنایی است. در حوالی سال‌های انقلاب ژانر پرتره رونقی دوباره گرفت و چهره‌‌سازی برای بیان عواطف و باورها ضروری به نظر می‌رسید. فردیت چهره‌ها کمتر شد و ویژگی‌های شخصیتی در قالب پرتره‌هایی سمبلیک فزونی یافت. از اواسط دهه‌ی هفتاد همراه با موج تکثرگرایی هنر معاصر رانه‌ی جدیدی از نقاشی فیگوراتیو به حرکت در می‌آید که ژانر پرتره در آن بسیار برجسته است. در برخی آثار ویژگی‌های تکنیکی و شیوه استفاده از کارماده مسئله است و در برخی، موضوعات مربوط به زنان اهمیت می‌یابد. در بعضی آثار نقاش قصد دارد به شیوه‌ای بیانگر برسد و در بعضی آثار دوباره شباهت‌سازی دغدغه می‌شود.
آثاری که در ادامه می‌آید نمونه‌هایی از تلاش‌های صورت‌گرفته در‌ ژانر نقاشی پرتره‌ی ایران است که در چشم‌انداز‌ی کلی ویژگی‌ها و تحولات‌اش مرور می‌شود. برخی از این آثار اهمیتی سبک‌شناختی دارند و برخی به لحاظ تاریخ هنری مهم‌اند. برخی آثار حاصل ذوق‌ورزی‌های هنرمندانی است که کمتر به ژانرهای کلاسیک همچون پرتره گرایش دارند و برخی آثار مربوط به نقاشانی‌ست که بر پرتره‌نگاری و ژانر پرتره متمرکز بودند و کمتر سراغ موضوعات مختلف رفته‌اند. در گردآوری این مجموعه سعی کردم تنوع رویکردهای بصری و سبکی نمود داشته باشد و نگاهی جامع به چند نسل از هنرمندان انداخته شود.

برای دیدن تصاویر با اندازه‌ی بزرگ‌تر روی آن‌ها کلیک کنید.


مهرعلی، پرتره ایستاده فتحعلی شاه قاجار، 1189
مهرعلی، پرتره ایستاده فتحعلی شاه قاجار، 1189
صنیع الملک، میرزا علی‌اکبر قوام‌الملک‌ شیرازی، کلانتر فارس و متولی باشی آستان قدس رضوی
صنیع الملک، میرزا علی‌اکبر قوام‌الملک‌ شیرازی، کلانتر فارس و متولی باشی آستان قدس رضوی
ابوتراب غفاری، محمودخان ملک‌الشعرا، ۱۲۶۱_۱۲۶۸
ابوتراب غفاری، محمودخان ملک‌الشعرا، ۱۲۶۱_۱۲۶۸


اسماعیل جلایر، پرتره یک درویش، رنگ‌روغن روی بوم
اسماعیل جلایر، پرتره یک درویش، رنگ‌روغن روی بوم
کمال‌الملک، پرتره سیدنصراله تقوی، رنگ‌روغن روی بوم، 1289
کمال‌الملک، پرتره سیدنصراله تقوی، رنگ‌روغن روی بوم، 1289


ابوالحسن صدیقی (متولد ۱۲۷۳)، چهره ابوعلی سینا، سیاه‌قلم روی کاغذ
ابوالحسن صدیقی، چهره ابوعلی سینا، سیاه‌قلم روی کاغذ
علی‌محمد حیدریان، فیلسوف،۷۳ در ۹۲ س.م. رنگ‌روغن روی بوم، ۱۳۳۶
علی‌محمد حیدریان، فیلسوف،۷۳ در ۹۲ س.م. رنگ‌روغن روی بوم، ۱۳۳۶
رسام ارژنگی (متولد ۱۲۷۱)، خودنگاره، 1353-1371
رسام ارژنگی، خودنگاره، ۱۳۵۳-۱۳۷۱


میر مصور ارژنگی (متولد ۱۲۶۰)، پرتره‌ی پسر هنرمند و باغبانش، 1318
میر مصور ارژنگی، پرتره‌ی پسر هنرمند و باغبانش، ۱۳۱۸
سماعیل آشتیانی (متولد ۱۲۷۱)، رنگ‌روغن روی بوم، ۱۳۳۰
اسماعیل آشتیانی، رنگ‌روغن روی بوم، ۱۳۳۰


محمود اولیا (متولد ۱۲۸۵)، رنگ‌روغن روی بوم
محمود اولیا، رنگ‌روغن روی بوم
علی‌اصغر پتگر، مداد روی کاغذ، ۱۳۲۰
علی‌اصغر پتگر، مداد روی کاغذ، ۱۳۲۰
علی‌اکبر یاسمی، کارگاه نقاش، ۷۴ در ۹۰ س.م. سانتیمتر، رنگ‌روغن روی بوم، ۱۳۰۲
علی‌اکبر یاسمی، کارگاه نقاش، ۷۴ در ۹۰ س.م. سانتیمتر، رنگ‌روغن روی بوم، ۱۳۰۲


علی‌اکبر صنعتی (متولد ۱۲۹۵)، موزاییک‌کاری، ۱۳۴۵
علی‌اکبر صنعتی، موزاییک‌کاری، ۱۳۴۵
جعفر پتگر (متولد ۱۲۹۹)، پرتره شهریار، ۱۳۲۳
جعفر پتگر، پرتره شهریار، ۱۳۲۳


محمود جوادی‌پور (متولد ۱۲۹۹)، پرتره‌ی پدر، تهران، ۱۳۲۹ رنگ‌روغن روی بوم، 59 در 83 س.م. ۱۳۲۹
محمود جوادی‌پور، پرتره‌ی پدر، رنگ‌روغن روی بوم، 59 در 83 س.م. ۱۳۲۹
جواد حمیدی، دهه‌ی ۱۳۷۰
جواد حمیدی، دهه‌ی ۱۳۷۰
علی رخساز، (متولد ۱۲۸۰)، خودنگاره، جزئی از اثر
علی رخساز، خودنگاره، دهه‌ی ۳۰ شمسی، جزئی از اثر


شکوه‌الملوک ریاضی، رنگ‌روغن‌ روی‌ مقوا، ۲۵ در ۳۴ س.م. ۱۳۳۰
شکوه‌الملوک ریاضی، رنگ‌روغن‌ روی‌ مقوا، ۲۵ در ۳۴ س.م. ۱۳۳۰
مهدی ویشکایی (متولد ۱۲۹۹)، رنگ‌‌روغن روی گونی، ۱۳۴۰
مهدی ویشکایی (متولد ۱۲۹۹)، رنگ‌‌روغن روی گونی، ۱۳۴۰
حسین کاظمی(متولد ۱۳۰۳) پرتره صادق هدایت، ۱۳۲۴
حسین کاظمی، پرتره صادق هدایت، ۱۳۲۴


بهمن محصص، آبستره یک زن، رنگ‌‌روغن روی بوم، ۸۰ در ۱۰۰ س.م. ۱۳۵۵
بهمن محصص، آبستره یک زن، رنگ‌‌روغن روی بوم، ۸۰ در ۱۰۰ س.م. ۱۳۵۵
بهمن محصص، آبستره یک زن، رنگ‌‌روغن روی بوم، ۸۰ در ۱۰۰ س.م. ۱۳۵۵
بهمن محصص، آبستره یک زن، رنگ‌‌روغن روی بوم، ۸۰ در ۱۰۰ س.م. ۱۳۵۵


مارکو گریگوریان (متولد ۱۳۰۴)، پرتره سهراب سپهری
مارکو گریگوریان، پرتره سهراب سپهری
مارکو گریگوریان، پرتره سهراب سپهری
مارکو گریگوریان، پرتره سهراب سپهری


سیراک ملکُنیان (متولد ۱۳۱۰)، خلق شده به سال ۱۳۳۱
سیراک ملکُنیان، ۱۳۳۱
بیژن صفاری (متولد ۱۳۱۲)، خلق شده به سال ۱۳۷۱
بیژن صفاری، ۱۳۷۱
هانیبال‌ الخاص (متولد ۱۳۰۹)، پرتره محمود دولت‌آبادی، ۱۳۷۹
هانیبال‌ الخاص، پرتره محمود دولت‌آبادی، ۱۳۷۹


لیلی متین‌دفتری (متولد ۱۳۱۵)، پرتره محمد مصدق، ۱۳۳۵
لیلی متین‌دفتری، پرتره محمد مصدق، ۱۳۳۵
منوچهر معتبر (متولد ۱۳۱۵)،۴۰ در ۵۰ س.م. ۱۳۸۷
منوچهر معتبر،۴۰ در ۵۰ س.م. ۱۳۸۷
احمد عالی (متولد ۱۳۱۴)، ۱۳۰ در ۱۳۰ س.م. رنگ‌روغن روی بوم، ۱۳۵۶
احمد عالی، ۱۳۰ در ۱۳۰ س.م. رنگ‌روغن روی بوم، ۱۳۵۶


علی‌اکبر صادقی(متولد ۱۳۱۶)، خلق شده به سال ۱۳۵۸
علی‌اکبر صادقی، ۱۳۵۸
اردشیر محصص (متولد ۱۳۱۷)
اردشیر محصص
ok min پرتره‌هایی از تاریخ نقاشی ایران
ضیا‌ءالدین جاوید، حافظ، طرح جلد کتاب حافظ شیراز تصحیح احمد شاملو


علی گلستانه (متولد ۱۳۱۹)، خلق شده به سال ۱۳۷۶
علی گلستانه، ۱۳۷۶
نفیسه ریاحی (متولد ۱۳۲۲)، رنگ‌روغن روی بوم، ۹۹ در ۱۴۹ س.م. دهه‌ی ۵۰
نفیسه ریاحی، رنگ‌روغن روی بوم، ۹۹ در ۱۴۹ س.م. دهه‌ی ۵۰


آیدین آغداشلو (متولد ۱۳۱۹)، ۶۰ در ۸۰ س.م، ۱۳۵۷
آیدین آغداشلو، ۶۰ در ۸۰ س.م، ۱۳۵۷
کیخسرو خروش (متولد ۱۳۲۰)، خلق شده در دهه‌ی ۱۳۶۰
کیخسرو خروش،دهه‌ی ۱۳۶۰
مرتضی کاتوزیان (متولد ۱۳۲۲)، پرتره علی رخساز، ۱۳۶۹
مرتضی کاتوزیان، پرتره علی رخساز، ۱۳۶۹


حسینعلی ذابحی (متولد ۱۳۲۴)، خلق شده به سال ۱۳۷۲
حسینعلی ذابحی، ۱۳۷۲
منوچهر صفرزاده (متولد ۱۳۲۲)، پرتره نقاش، ۱۳۸۳
منوچهر صفرزاده، پرتره نقاش، ۱۳۸۳
فرشید ملکی (متولد ۱۳۲۲)، خلق شده به سال ۱۳۹۳
فرشید ملکی، ۱۳۹۳


داوود امدادیان(متولد 1323)، سهیلا، 146 در 114 س.م. 1362

داوود امدادیان، سهیلا، ۱۱۴ در ۱۴۶ س.م. ۱۳۶۲


یعقوب عمامه‌پیچ (متولد ۱۳۲۵)، خلق شده مابین سال‌های ۶۷-۱۳۶۰
یعقوب عمامه‌پیچ، مابین سال‌های ۶۷-۱۳۶۰
قاسم حاجی‌زاده (متولد ۱۳۲۶)، اکرلیک و گواش روی مقوا، ۳۹ در ۴۷ س.م. ۱۳۶۱
قاسم حاجی‌زاده، اکرلیک و گواش روی مقوا، ۳۹ در ۴۷ س.م. ۱۳۶۱


فریده لاشایی (متولد ۱۳۲۳)، سلف‌پرتره، ۱۳۶۵
فریده لاشایی، خودنگاره، ۱۳۶۵
پروانه اعتمادی (متولد ۱۳۲۷)، خودنگاره، ۱۳۵۵
پروانه اعتمادی، خودنگاره، ۱۳۵۵



بهرام دبیری (متولد ۱۳۲۹)، خلق شده در سال ۱۳۸۰
بهرام دبیری، ۱۳۸۰
ثمیلا امیرابراهیمی (متولد ۱۳۲۹)، رنگ روغن روی بوم، ۲۰ در ۲۵ س.م. ۱۳۹۱
ثمیلا امیرابراهیمی، رنگ روغن روی بوم، ۲۰ در ۲۵ س.م. ۱۳۹۱
شهلا حسینی (متولد ۱۳۳۳)، خلق شده در سال ۱۳۹۲
شهلا حسینی، ۱۳۹۲


نصرت‌اله مسلمیان (متولد ۱۳۳۰)، اکریلیک روی بوم، ۱۵۰ در ۱۵۰ س.م. ۱۳۸۶
نصرت‌اله مسلمیان، اکریلیک روی بوم، ۱۵۰ در ۱۵۰ س.م. ۱۳۸۶
علیرضا اسپهبد (متولد ۱۳۳۰) خلق شده در سال ۱۳۵۷
علیرضا اسپهبد، ۱۳۵۷
مسعود سعدالدین (متولد ۱۳۳۵)، ۳۰ در ۳۰ س.م. ۱۳۹۴
مسعود سعدالدین، ۳۰ در ۳۰ س.م. ۱۳۹۴


کریم نصر (متولد ۱۳۳۱)، پرتره احمد وکیلی، اکرلیک روی چوب، ۷۸ در ۱۲۰ س.م. ۱۳۸۵
کریم نصر، پرتره احمد وکیلی، اکرلیک روی چوب، ۷۸ در ۱۲۰ س.م. ۱۳۸۵
رعنا فرنود (متولد ۱۳۳۲)، خودنگاره، ۷۰ در ۱۰۰ س.م. ۱۳۹۴
رعنا فرنود، خودنگاره، ۷۰ در ۱۰۰ س.م. ۱۳۹۴
داود زندیان (متولد ۱۳۳۲)، پدر من، ۱۳۹۲
داود زندیان، پدر من، ۱۳۹۲


پرتره‌هایی از تاریخ نقاشی ایران
احمد امین‌نظر،حکاکی روی فلز، ۱۰ در ۱۵ س.م. ۱۳۶۱
معصومه مظفری (متولد ۱۳۳۷)، ۴۵ در ۶۵ س.م. ۱۳۹۸
معصومه مظفری، ۴۵ در ۶۵ س.م. ۱۳۹۸
علیرضا باقی، یادم نیست در کدام سنگر و یا خاکریز به ناگهان. ۱۳۶۲
علیرضا باقی، یادم نیست در کدام سنگر و یا خاکریز به ناگهان. ۱۳۶۲


علی ذاکری، ۴۰ در ۴۰ س.م. ۱۳۹۷
علی ذاکری، ۴۰ در ۴۰ س.م. ۱۳۹۷
شهره مهران (متولد ۱۳۳۶)، رنگ‌روغن روی بوم،۱۰۰ در ۱۲۰ س.م. ۱۳۸۸
شهره مهران، رنگ‌روغن روی بوم،۱۰۰ در ۱۲۰ س.م. ۱۳۸۸
فریدجهانگیر، ۸۰ در ۸۰ س.م. ۱۳۸۰
فریدجهانگیر، ۸۰ در ۸۰ س.م. ۱۳۸۰


وای.زد کامی (متولد ۱۳۳۵)، خودنگاره، ۱۳۹۵
وای.زد کامی، خودنگاره، ۱۳۹۵
محمد حسین ماهر (متولد ۱۳۳۶)، سال ۱۳۹۹
محمد حسین ماهر، سال ۱۳۹۹


احمد وکیلی، پرتره‌ی مادر هنرمند، رنگ‌روغن روی بوم، ۱۳۷۵
احمد وکیلی، پرتره‌ی مادر هنرمند، رنگ‌روغن روی بوم، ۱۳۷۵


علی بیگی پرست، ۱۳۹۶
علی بیگی پرست، ۱۳۹۶
غلامحسین سهرابی، پرتره یعقوب عمامه‌پیچ، قلم فلزی روی کاغذ، ۱۳۹۹
غلامحسین سهرابی، پرتره یعقوب عمامه‌پیچ، قلم فلزی روی کاغذ، ۱۳۹۹


رزیتا شرف‌جهان، بدون‌ عنوان، چاپ دیجیتال و دوخت روی بوم، ۱۳۸۹
رزیتا شرف‌جهان، بدون‌ عنوان، چاپ دیجیتال و دوخت روی بوم، ۱۳۸۹
محمدمهدی طباطبایی، ۱۰۰ در ۱۰۰ س.م. ۱۳۸۹
محمدمهدی طباطبایی، ۱۰۰ در ۱۰۰ س.م. ۱۳۸۹


امین نورانی، رنگ‌روغن روی بوم، ۹۰ در ۲۴۰ س.م. ۱۳۸۳
امین نورانی، رنگ‌روغن روی بوم، ۹۰ در ۲۴۰ س.م. ۱۳۸۳
ساغر پزشکیان، ۵۰ در ۱۰۰ س.م. ۱۳۸۷
ساغر پزشکیان، ۵۰ در ۱۰۰ س.م. ۱۳۸۷


فریدون غفاری، خودنگاره، ۱۰۶.۵ در ۱۶۰ س.م. فریدون غفاری، خودنگاره، ۱۰۶.۵ در ۱۶۰ س.م.
فریدون غفاری، خودنگاره، (بخشی از اثر)، ۱۰۶.۵ در ۱۶۰ س.م.
بامداد رضوانیان، رنگ‌روغن روی چوب، ۱۳۹۷
بامداد رضوانیان، رنگ‌روغن روی چوب، ۱۳۹۷


الهه حیدری، رنگ‌روغن روی بوم، ۹۰ در ۹۰ س.م. ۱۳۸۴
الهه حیدری، رنگ‌روغن روی بوم، ۹۰ در ۹۰ س.م. ۱۳۸۴
امید مشکسار، ۱۳۸۴
امید مشکسار، ۱۳۸۴
1348، 1393، داریوش حسینی 1393 تختی min پرتره‌هایی از تاریخ نقاشی ایران
داریوش حسینی، پرتره تختی، ۱۳۹۳


رضا عظیمیان، ۱۳۸۷
رضا عظیمیان، ۱۳۸۷
بابک روشنی‌نژاد، ۱۳۸۴
بابک روشنی‌نژاد، فیلیپ گِلَس،۱۳۸۴
مجید فتحی‌زاده، ۳۰ در ۳۰ س.م. ۱۳۹۲
مجید فتحی‌زاده، ۳۰ در ۳۰ س.م. ۱۳۹۲


هوشنگ هاتفی، پرتره مادر، ۱۳۸۹
هوشنگ هاتفی، پرتره مادر، ۱۳۸۹
شاهین آروین، رنگ‌روغن روی بوم، ۱۳۷۴
شاهین آروین، رنگ‌روغن روی بوم، ۱۳۷۴
مسعود کشمیری، ۱۳۹۹
مسعود کشمیری، ۱۳۹۹


احمد مرشدلو، خودکار روی مقوا، از مجموعه‌ی فضای منفی،۹۰ در ۱۲۰ س.م. ۱۳۹۱
احمد مرشدلو، خودکار روی مقوا، از مجموعه‌ی فضای منفی،۹۰ در ۱۲۰ س.م. ۱۳۹۱
بکتاش سارنگ جوانبخت، ۱۳۹۳
بکتاش سارنگ جوانبخت، ۱۳۹۳
فرشید شیوا، ۱۳۸۸
فرشید شیوا، ۱۳۸۸


مرتضی خسروی، پیگمنت روی مقوا، ۷۰ در ۱۰۰ س.م. ۱۳۹۷
مرتضی خسروی، پیگمنت روی مقوا، ۷۰ در ۱۰۰ س.م. ۱۳۹۷
مهرداد ختایی، ۱۳۹۴
مهرداد ختایی، ۱۳۹۴
علی پیروز، 29×42 سانتی‌متر، 1390
علی پیروز، 29×42 سانتی‌متر، 1390


امیر جدیدی، خودنگاره، رنگ‌روغن روی بوم، ۱۳۹۴
امیر جدیدی، خودنگاره، رنگ‌روغن روی بوم، ۱۳۹۴
سجاد سلمان‌روغنی، مادرم، رنگ‌روغن روی بوم، ۳۰ در ۴۰ س.م. ۱۳۹۲
سجاد سلمان‌روغنی، مادرم، رنگ‌روغن روی بوم، ۳۰ در ۴۰ س.م. ۱۳۹۲
رسول اکبرلو، رنگ‌روغن روی بوم، ۵۰ در ۵۹ س.م. ۱۳۹۶
رسول اکبرلو، رنگ‌روغن روی بوم، ۵۰ در ۵۹ س.م. ۱۳۹۶


مهدی شفیع قنادی، ۱۳۸۶
مهدی شفیع قنادی، ۱۳۸۶
کریم قانع، چاپ لینو لئوم، ۱۹ در ۲۵ س.م. ۱۳۹۵
کریم قانع، چاپ لینو لئوم، ۱۹ در ۲۵ س.م. ۱۳۹۵
فرسام سنگینی، آبرنگ روی مقوا، ۳۰ در ۴۰ س.م. ۱۳۹۶
فرسام سنگینی، آبرنگ روی مقوا، ۳۰ در ۴۰ س.م. ۱۳۹۶


امید بازماندگان، پدر، اکریلیک روی بوم، ۷۰ در ۱۰۰ س.م. ۱۳۹۲
امید بازماندگان، پدر، اکریلیک روی بوم، ۷۰ در ۱۰۰ س.م. ۱۳۹۲
پویا رضی، ۷۰ در ۱۰۰ س.م. ۱۳۹۴
پویا رضی، ۷۰ در ۱۰۰ س.م. ۱۳۹۴


مقداد لرپور، شاپان روی مقوا، ۴۸ در ۵۰ س.م. ۱۳۸۹
مقداد لرپور، شاپان روی مقوا، ۴۸ در ۵۰ س.م. ۱۳۸۹
جلال طاهریان، ۳۰ در ۳۴ س.م. ۱۳۹۴
جلال طاهریان، ۳۰ در ۳۴ س.م. ۱۳۹۴


علی ممجد، ۱۳۹۴
علی ممجد، آبرنگ و مداد رنگی، ۱۳۹۴
حسین شیراحمدی، نیمرخ، مداد و آبرنگ روی مقوا، ۱۳۹۷
حسین شیراحمدی، نیمرخ، مداد و آبرنگ روی مقوا، ۱۳۹۷


سلمان خوشرو، رعنا، رنگ‌روغن روی بوم، ۱۰۰ در ۱۵۰ س.م. ۱۳۹۳
سلمان خوشرو، رنگ‌روغن روی بوم، ۱۰۰ در ۱۵۰ س.م. ۱۳۹۳