گرچه هنر، فرهنگ و تاریخ این شهر و دیار بارها و بارها توسط اقوام و سلسلههای مختلف همچون هلاکوخان تاتاری و ضلّ السلطان قاجاری شاهد بیرحمی و خشونت بوده است، دگربار بخشی از دولتخانۀ صفویِ نصفجهان با گونهای متفاوت و نوین از آن روبهرو شد.
حمله موشکی به خیابان کناری میدان نقشجهان آثار تخریبی شدیدی برجای گذاشت که بر اثر آن چندین و چند موزه، عمارت و کاخ همچون بخشهایی از میدان بیهمتای نقشجهان مورد آسیب قرار گرفت.
در شرایطی که از هرسو سکوت و بیخبری طنینانداز است، این اتاق تاریک و سوراخ سوزنی زمان بود که به یاری شتافت تا برخلاف بسیاری از بناهای تخریبشدۀ پیشین همچون عمارت کلاهفرنگی و تالار آیینهخانۀ که کمتر تصویر و ردی از آن موجود است، این برگۀ تلخ از تاریخ اصفهان، ضبط و بازنویسی شود.
تصاویر پیوستشده بخشی از این پروسه و تکاپو برای بازنمایی زخمهای عمیق بر پیکر تاریخ فرهنگ و هنر این سرزمین است که از چند دقیقه پس از حمله موشکی آغاز و تاکنون ادامه دارد و مربوط به عمارت رکیبخانه (موزه هنرهای تزئینی)، موزه تیموری، مسجد شاه عباس (مسجد جامع اصفهان) ، عمارت عالیقاپو، کاخ چهلستون، کاخ اشرف و عمارت مسعودیه است./ علی نجاتبخش
















فرم و لیست دیدگاه
۴ دیدگاه
دلم، تنم، وطنم زخم خورده وصلهی تن باش... خزان گرفته شکوه مرا شکوفهی من باش
خرابی، خرابی است. مرگ، مرگ است. تجاوز، تجاوز است.
شهباز آلاشتی تو کی بودی واقعا؟ کجا بودی؟ عجب تحلیلی ارائه دادی!
سرنوشت مردمی که مشتی اشغالگرِ ضد ایرانی رو به جای یک دولت ملی بر سر کار گماشتن بهتر ازین نمیشه...از قضا هنرمندان و "روشنفکران" در رٲس و در صدرِ بانیان این جنون تاریخی بودند.