نمایش اخیر آثار محسن وزیری مقدم با عنوان « محسن وزیری مقدم> صد سالگی» مرور دوره‌های مختلف هنرمند از سال ۱۳۲۲ تا ۱۳۹۷ را شامل می‌شود. نمایش مفصلی که این امکان را می‌دهد با تجربیات، سیر تحول و پروردگی آثار او بیشتر آشنا شویم. آن هم وزیری مقدم که وجه تجربه‌ورزی و مطالعه‌گری در آثارش بسیار مهم است. او از پیشگامان هنر انتزاعی در ایران است که با آموزش‌ها و نوشته‌هایش نقش مهمی در معرفی هنر مدرنیسم داشت. کتاب «شیوه‌های طراحی» او از اوایل دهه‌ی ۷۰  جزو منابع مهم آموزش طراحی در ایران بود. خطوط ریتیمیک تک فام، کنار گذاشتن ابزارهای متداول نقاشی؛ ترکیب مدیوم‌های متنوع، استفاده از ماده‌هایی غیرمتعارف در نقاشی و علاقه‌ی او به «حرکت»، عناصر محوری و پُرتکراری‌‌اند که در قالب کیفیتی تجربه‌ورزانه در آثارش برجسته می‌شوند. حتی طبیعت‌ بی‌جان‌ها و مناظر سال‌های آغازین و خودنگاره‌های وزیری مقدم عامدانه این خصلت تجربه‌وزری را در خود دارد.

وزیری مقدم متولد ۱۳۰۳ است دوره کارشناسی نقاشی را در دانشکده هنرهای زیبا گذراند و سپس به ایتالیا رفت. در دهه‌ی ۴۰ به ایران بازگشت و به آموزش نقاشی مشغول شد. در این نمایشگاه از اولین تجربیات او می‌بینیم. آثاری با تکنیک رنگ روغن، طراحی از مناظر و اشیاء روزمره و پرتره‌هایی که با سطوح هندسی ترکیب‌ می‌شوند. در سال‌های پیش از انقلاب و با توجه تحول اجتماعی و مدنی دهه‌ی ۴۰ و ۵۰ جریان شاگردان کمال‌الملک به تدریج به حاشیه رانده شد و گرچه جریان نوگرایی با نگاهی هویتی و بازگشت به سنت دست بالا را داشت و مورد تایید دفتر مخصوص و حمایت حکومت بود اما جریان مدرنیسم و هنر انتزاعی نیز بسیار مورد توجه بود و اکثر برگزیدگان بی‌ینال‌های پیش از انقلاب هنرمندان انتزاعی بودند. و وقتی از نسل طلایی هنرمندان دهه‌ی ۴۰ و ۵۰ حرف می‌زنیم، وزیری مقدم از مهم‌ترین آن‌ نسل است و درواقع برجسته‌ترین آثار وزیری مقدم نیز به همان دو دهه بر می‌گردد. جایی که وزیری مقدم در تحولی مهم جدای از نقاشی سراغ کلاژهایی با ترکیب‌ مقوا، پلاستیک و فلز و مجسمه‌های مفصلی می‌رود. قطعات این مجسمه‌ها (گاهی غول‌پیکر) توسط پیچ و مهره به‌هم متصل شده بودند تا به قول وزیری «درست مانند مفاصل انسان باز و بسته شوند.»

نمایشگاه «محسن وزیری مقدم> صد سالگی» دوره‌های مختلف کارهای وزیری از  شاگردی علی محمد حیدریان در هنرهای زیبا، منظره‌ها و طبیعت‌بی‌جان‌هایی که متاثر از هنرمندانی مثل ماتیس‌اند گرفته تا سلسله نقاشی‌های انتزاعی تک فام با خطوطی ریتیمک، نقاشی‌های شنی که با انگشتان دست انجام داده و تا مجسمه‌های مفصلی را شامل می‌شود. و همه و همه گواهی می‌دهند که وزیری در کارگاه و آزمایشگاه تجربه‌ورزی خود چگونه می‌تواند اینگونه جسور و بی بابک پیش برود و زبان بصری‌اش را گسترش دهد. دغدغه‌ای که از کنار هم دیدن آثار این نمایشگاه برجسته می‌شود و بیشتر به چشم می‌آید.

ما سابقه‌ی برپایی نمایشگاهی با این هماهنگی و گستردگی که بنیادی خصوصی برگزار کند را نداشته‌ایم. تجربه‌ی مهمی که در ۲۲ فضای هنری در معرض نمایش قرار دارد. ۱۱ گالری در تهران (پروژه های ۰۰۹۸۲۱، گالری اعتماد، زیرزمین دستان، پلاس۲ ده ونک، گالری باوان، مدار موازی، گالری طراحان آزاد، گالری والی، گالری بستان، سام سنتر، پلاس۲ فرشته) و در ادامه‌ و تا آبان ماه، ۱۱ گالری در دیگر شهرهای ایران (گالری فیوز در شهر کاشان، گالری امروز در شهر اصفهان، گالری هنگام در شهر مشهد، گالری سروناز در شهر شیراز، ما رزیدنسی در شهر کرمان، گالری چوم در شهر بندرانزلی، فضای هنری سیس در شهر بجنورد، امانتداری در شهر رشت، گالری آتلیه کبود در شهر تبریز، گالری پی در شهر سنندج و فضای هنری هشت چشمه در شهر کاشان) این رتروسپکتیو را میزبانی می‌کنند.

برای مطالعه‌ی بیشتر درباره‌ی محسن وزیری‌مقدم روی عنوان کلیک کنید.