در عکاسی خبری، علاوه بر پرداختن به نکات رسانهای رویدادها، همیشه سعی کردهام نگاه شخصی خودم را نیز در آثار نمایان و برداشت فردیام را از هر موقعیت را به تصویر بکشم. به جز اتفاق اصلی که همهی تمرکزها به سوی آن است، من تلاش میکنم به حواشی و کنارهها و لحظههای آنی و گذار حساس باشم. در نتیجه گرایش حرفهای من به ژانر عکاسی مستند اجتماعی و خیابانی است؛ بستری که به من امکان میدهد واقعیت زندگی معاصر را بیواسطه و صادقانه روایت کنم. در عین حال، تلاشهای گذشته من در رشتهی نقاشی – چه در هنرستان و چه در دانشگاه – تأثیر عمیقی بر حس بصریام داشته و همین مساله باعث شده در عکاسی خود از الهامات تصویری محیطی و تجربهی نقاشی تاثیر بپذیرم و در نقاشیهایم نیز از زبان و نگاه عکاسانه بهره میبرم. سعی میکنم در کارم نقاشی و عکاسی با هم گفتوگو کنند. در این میان، موضوع «انسان» برای من جایگاهی محوری دارد؛ بهویژه انسان معاصر با تمام پیچیدگیها، دغدغهها و ردپایی که در فضای اجتماعی شهر برجای میگذارد. در بیشتر آثارم، تلاش میکنم ردپای انسان معاصر را دنبال کنم و لحظاتی را به تصویر بکشم که بازتابی از حضور، تجربه و تأثیر او در جهان پیرامونش هستند. / محسن رضایی گزیدهی عکسها: از مجموعهعکسهای...
فرم و لیست دیدگاه
۰ دیدگاه
هنوز دیدگاهی وجود ندارد.