کارخانهای و صنعتی شدن چرخهی تولید پارچهها و تغییرات گستردهی سازوکار زیست و مصرف در سالهای اخیر، باعث فراموشی و از بین رفتن ارزش فرهنگی و تاریخی دستبافتهها و در نتیجه، توقف یا مبتذل شدن تولید آنها شد.
آزاده یاسمن و علی خطیبشهیدی زوج هنرمند و صنعتگری هستند که با اصلاح و بهبود چرخهی اقتصادی و فرایند تولید، توانستند دستبافتههای ایرانی را احیا کنند.
در این گفتوگو قصه و تجربهی پر فراز و فرود این احیا را ثبت کردیم.
ما که هستیم و تا کنون چه کردیم؟
پروژه جمنامه در سال ۱۴۰۱ با همراهی و پیشنهاد سهراب پورناظری و گروهی از متخصصین حوزه فرهنگ و هنر ایران از جمله آریاسپ دادبه، ایمان افسریان و هدا اربابی و با مدیریت صحرا امجدیان آغاز به کار کرد.
در فاز اول مقدمات طرحی در پژوهش هنر ایرانی و آموزش آن با هدف شناخت آنچه از گذشته به ما ارث رسیده بنیان گذاشته شد و پارهای از آن به عنوان «مقدمه ای بر تاریخ آموزش هنرهای ایرانی» با همکاری نسترن نجاتی و آزاده لطیف کار به ثمر نشست. در میدان هنر ایرانی نیز به سراغ داشتههای امروز رفتیم و با پهلوان زنان و مردانی که در این دوران سخت و در تنگناهای اجتماعی و اقتصادی و فرهنگی، به حفظ و احیا هنرهای ایران پرداختهاند به گفتگو نشستیم و قصهی نبرد و تجربیات آنها را ثبت کردیم.
۰ دیدگاه
هنوز بررسیای ثبت نشده است.