امید شمس معمار و پژوهشگر مسائل آب است، که در سالهای اخیر با نگاهی میانرشتهای به پیوند معماری، محیطزیست و توسعه پایدار پرداخته است. او باور دارد که معماری تنها به ساخت بنا محدود نمیشود، بلکه باید پاسخی هوشمندانه به چرخههای طبیعی، کمبود آب و نیازهای زیستمحیطی هر سرزمین باشد.
در آثار و دیدگاههای او، آب نه صرفاً یک منبع، بلکه عنصری هویتبخش است که میتواند کیفیت فضا، آسایش انسان و پایداری محیط را شکل دهد. در این قسمت از پادکست، به سراغ اندیشهها و تجربههای او میرویم تا ببینیم چگونه میتوان معماری را با احترام به آب و طبیعت، به ابزاری برای ساختن آیندهای پایدارتر تبدیل کرد. از او خواستیم تخیلش از آیندهی مطلوب ایران را وصف کند.
«ایران: ۳۰ سال بعد» پروندهای است که حرفه: هنرمند نزدیک به دو سال در حال آمادهسازی آن بوده است؛ پروژهای که در آن از جامعهشناسان، اقتصاددانان، هنرمندان، پژوهشگران و کارآفرینان دعوت شده تا تخیل خود را از ایرانِ سی سال آینده روایت کنند.
این پرونده با همراهی «رُست» منتشر میشود.
۰ دیدگاه
هنوز بررسیای ثبت نشده است.