ایران؛ ۳۰ سال بعد: گفتاری از الناز نجفی و بهنام ابوترابیان

ایران؛ ۳۰ سال بعد: گفتاری از الناز نجفی و بهنام ابوترابیان

دکتر الناز نجفی نویسنده و پژوهشگر فرهنگ و تاریخ ایران است. پژوهش‌های او بر تاریخ فرهنگی، آیین‌ها، خوراک، حافظه‌ی جمعی و زندگی روزمره در ایران متمرکز است و می‌کوشد از خلال عناصر به‌ظاهر ساده و روزمره، لایه‌های عمیق‌تری از هویت و فرهنگ ایرانی را آشکار کند. از جمله آثار او می‌توان به کتاب «نمک‌نامه»، جستارهایی درباره‌ی ذوق ایرانی، و کتاب «ایران کجاست، ایرانی کیست؟» که با همراه سید محمد بهشتی و بهنام ابوترابیان نوشته شده، اشاره کرد؛ اثری که به کیستی ایرانی و چیستی ایران از منظر فرهنگ می‌پردازد.

بهنام ابوترابیان نزدیک به دو دهه است که همراه با سیدمحمد بهشتی و الناز نجفی بطور متمرکز بر پژوهش درباره منظر فرهنگی ایران متمرکز است. حاصل آن مجموعه کتاب‌هایی است با عنوان «ایران کجاست؟ ایرانی کیست؟». ابوترابیان در آثارش به تاریخ شهر، خاطره‌ی شهری و بازخوانی روایت‌های تاریخی از خلال مکان‌ها و اسناد توجه دارد. «قصه‌های مسعودیه»، و «از طهران تا پطرزبورغ و از پترزبورگ تا تهران» از کتاب‌های اوست.

«ایران: ۳۰ سال بعد» پرونده‌ای است که حرفه: هنرمند نزدیک به دو سال در حال آماده‌سازی آن بوده است؛ پروژه‌ای که در آن از جامعه‌شناسان، اقتصاددانان، هنرمندان، پژوهشگران و کارآفرینان دعوت شده تا تخیل خود را از ایرانِ سی سال آینده روایت کنند.

این پرونده با همراهی «رُست» منتشر می‌شود.

  ‌‌

۰ دیدگاه

هنوز بررسی‌ای ثبت نشده است.

ارسال دیدگاه

سبد خرید ۰ محصول