محمدرضا طهماسب‌پور/ مهدی سیف‌الملوکی/ تاریخ عکاسی ایران/ هادی شفائیه

گنجینه‌های عکاسی در دوران پهلوی و غفلت ما / محمدرضا طهماسب‌پور

 

محمدرضا طهماسب‌پور در مقاله‌ی «گنجینه‌های عکاسی در دوران پهلوی و غفلت ما» به بررسی تعدادی از شماره‌های کتاب سال روزنامه‌ی اطلاعات می پردازد. این شماره ها مربوط به سال های ۱۳۴۷ تا ۱۳۵۲ است. در هر شماره صفحاتی به آثار عکاسان ایران اختصاص داده شده است. در آن به چهره‌ی هر عکاس همراه با شرح کوتاهی از تحصیلات، پیشینه‌ی کاری و زمینه فعالیت او پرداخته می‌شود. در شماره‌های مربوط به سال‌های ۱۳۴۷ و ۱۳۴۸ چند نمونه از آثار مهدی سیف‌الملوکی وجود دارد. آنها منبع خوبی برای بررسی آثار این عکاس است. عکس‌هایی که حس و حال دهه‌های ۳۰ تا ۵۰ را به خوبی بازنمایی می‌کند…

بخشی از مقاله:

در شماره‌ی مربوط به سال ۱۳۴۷، بخشی بود با نام “آثار عکاسان ایران در سال ۱۳۴۷”. در آغاز مجموعه عکس‌ها نیز نوشته‌ای بود با عنوان “یادداشتی بر این مجموعه” که در پایان آن، نام “هادی” که امضای استاد دکتر هادی شفائیه است دیده می‌شد. دکتر شفائیه در این یادداشت، ضمن اشاره‌ی کوتاهی به خاستگاه عکاسی در فرانسه و برشمردن تحولات روزافزون آن در طی حدود ۱۴۶ سال، از اینکه تاریخ ورود عکاسی در ایران هنوز روشن نبوده. و معلوم نیست در چه زمانی و توسط چه کسانی به کشور ما راه یافته اظهار گلایه کرده است.

وی در ادامه افزوده که تاکنون یک مدرسه‌ی ابتدایی برای آموزش این فن و هنر در ایران به وجود نیامده. و از اینکه در ایران، همچون دیگر نقاط جهان که باشگاه‌ها و انجمن‌های عکاسی با برگزاری نمایشگاه‌ها، مسابقات، جلسات سخنرانی و انتقاد، موجبات پیشرفت علاقمندان را فراهم می‌سازد موجود نیست اظهار تأسف نموده است. ایشان عدم همکاری و دوستی، حسادت، بدخواهی و بدگویی را به عنوان موانعی اساسی در بین عکاسان آماتور ایران، برای گردهم آمدن و ایجاد بنیادهایی همچون “انجمن ملی عکاسان ایران در سال ۱۳۳۰″ و ” انجمن فرهنگی ایران و آمریکا در سال” که خود وی از بنیان‌گذاران آن بوده برشمرده است…

پیشنهاد مطالعه: مقالاتی پیرامون «مهدی سیف‌الملوکی»

سبد خرید ۰ محصول