پنجره‌ی همسایه: شبح آزادی (لوئیس بونوئل)

اینجا و آنجا چه بسیار از یکی از بزرگترین فیلمسازان قرنی که گذشت لوئیس بونوئل دیده‌ایم و شنیده‌ایم و خوانده‌ایم.
گشودن دریچه‌ای تازه هرچند دشوار می‌نماید اما همیشه جای خالی او  آنهم در عرصه سینمای فراواقعی که به نوعی آغاز و پایانی شاید با نام او رقم خورده است ذهن هر انسانی که دور از آرمان‌های بی‌ارزش عقل‌گرایانه و پیمان‌های سخیف به ظاهر انسان‌دوستانه و همه دیگر راهکارهای سلطه‌گرایانه واقعیت معمرانه به دنبال عشق می‌گردد را درگیر می‌کند و به عصیان دعوت می‌کند عصیان علیه همه هرآنچه که انسان را در طول تاریخ فریب داده است بنا بر عقیده پل الوار آشکار کردن نادیده‌ها وظیفه شعر است و بونوئل به راستی یک سینماگر شاعر است ساختار غیرعادی سینمای به‌ یاد ماندنی و تکان‌دهنده او روی حافظه هر سینمادوستی حک شده است.
سینمایی نه فقط تکرارناشدنی که دیگر انگار  در این بیست سالی که از مرگش می‌گذرد  اسطوره.

جهت مطالعه‌ی مقالاتِ این فصل، به بخش «مقالات مرتبط در فصلنامه»، در انتهای این صفحه مراجعه کنید.

سبد خرید ۰ محصول