عکاسی جنگ / War Photography

صحنه‌های جنگ هم مثل تمام رویدادهای خبری جزئی از واقعیتند اما با کیفیتی مرموز و البته کمتر از هر رویدادی قابل تفسیر. بیننده‌‌ی عکس‌های جنگی بیش از بیننده‌ی هر عکس دیگری منقلب می‌‌شود و بیش از هر بیننده‌‌ی دیگری در پی رویگردانی و فراموشی جزئیات عکس است. اینجا مضمون اثر به او تحمیل می‌‌شود و این تحمیل شاید ساعت‌ها و روزها در ذهن بیننده دوام بیاورد. اما او در کشاکش احساس‌های متناقضی قرار می گیرد که شامل یادآوری و در عین حال خواست فراموشی اثر است.

تصویر-عباس-عطار-در-مستندی-از-مجموعه-کنتاکت-مگنوم‌فوتو

مستند «درباره‌ی عباس عطار؛ از مجموعه‌ی کنتاکت: مگنوم‌فوتو»

احمد علیزاده نوحی، خرمشهر، ساحل رود کارون/ سوم خرداد 1361

معرفی مجموعه کتاب‌های «انجمن عکاسان انقلاب و دفاع مقدس»

گزیده‌ای از آثار فاضل شیخ / مترجم: محمدرضا ترک‌تتاری

فاضل شیخ / کارلوس گُلُنِت / فرید دبیرمقدم

eddy adams ۱۹۶۸ ادی آدامز ژنرال لو آن در حال شلیک به یک ویت‌کنگ

پنجره‌ی عقبی: عکس جاودانی / کاوه کاظمی

عکاسی خبری، عکاسی مستند، شهریار توکلی، kaveh golestan

کاوه گلستان؛ واید، با صدای بلند / شهریار توکلی

عکاس خبری، عکاسی خبری، عکاس جنگ، فتوژورنالیست

مردی که بسیار دید / مارک ایروینگ / کیهان ولی‌نژاد

کاوه گلستان

پنجره‌ی ما: کاوه گلستان

دان مک‌کالین، جنگ ویتنام، فرشید آذرنگ

عکس‌های رنج / جان برگر / فرشید آذرنگ

شخم / یوریک کریم‌مسیحی

مرکز تجارت جهانی، پیتر هوو، عکاس جنگ

۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ / پیتر هوو / اسماعیل عباسی

عکاس جنگ، جان پل کاپونگرو، افکار عمومی

زیبایی، ذاتیِ زندگی است/ گفت‌وگوی جان پل کاپونگرو با جیمز نچوی/ سالومه منوچهری

عکاس، گاه میدان جنگ، رویدادها، و گاه پرتره‌ها را ثبت می‌کند. پرتره‌هایی از میدان جنگ که چندان منجمد و بی‌حرکت به‌نظر نمی‌آیند، گویی از روح واقعی موضوع برآمده‌اند. نگاه، قبضه می‌شود، نه به‌وسیله‌ی یک بازیگر، بلکه با دوربین. وقتی نگاه در معرض دید دوربین قرار گرفت و بر روی فیلم ثبت شد، می‌توان آن را چنان دید یا بگوییم چنان درک کرد که گویی برای اولین بار دیده می‌شود.
با آغاز حمله‌ی عراق به ایران، حوادث اجتماعی کشور، شکل دیگری به خود گرفت و التهاب با سرعت بیشتری، از پایتخت به جنوب و غرب کشور منتقل شد. همان جوان‌های دوربین به‌دست روزهای انقلاب (که بسیاری‌شان وارد عرصه‌های حرفه‌ای شده بودند)، با هیجانی افزون، روانه‌ی جبهه‌ها شدند تا جدا از انگیزه‌های حرفه‌ای، مثل دیگر جوانان پرشور آن سال‌ها، هیجان سیاسیِ فروکش‌کرده‌ی ایام انقلاب را در ماجراجویی‌های جبهه‌ی جنگ جستجو کنند.
دهه‌ی ۶۰ دوران طلایی عکاسی مستند ایران بود. بسیاری از مردم کشورهای غربی، از خلال اخبار مربوط به انقلاب و جنگ در روزنامه‌ها و مجلات بین‌المللی آن سال‌ها بود که با عکاسی ایران و نام‌های موفق و چهره‌های جهانی آن آشنا شدند. در کنار این گروه از عکاسان خبری، جوانان بسیاری نیز لابه‌لای نیروهای داوطلب مردمی، به‌صورت آماتور و بر اساس انگیزه‌های شخصی و اعتقادی جذب عکاسی شدند و برای نخستین بار عکاسی مستند را در حادترین صورت ممکنَش (جنگ) تجربه کردند.
اکنون که بیش از ۳۰ سال از اولین روز جنگ و اولین عکس جنگ عباس فتحی می‌گذرد، می‌توان دریافت که چقدر عکاس جنگ برای ما ناآشناست. چه عکس‌هایی که از جنگ ندیده‌ایم، و چه عکاسان جدی، اما کم‌نام و نشانی را در این حوزه فراموش کرده‌ایم. شماره‌ی ۳۴ حرفه: هنرمند کوششی است برای یادآورشدنِ اهمیت این حوزه.
این نکته را نیز باید در نظر گرفت که عکاسی جنگ موضوعی گسترده است که تنها به ایران ختم نمی‌شود. عکاسان بسیار مشهوری در طول سالیان متمادی به ثبت جنگ‌های مختلف جهان پرداخته‌اند. در شماره‌ی ۳۴ حرفه: هنرمند تلاش شد تا این هنرمندان نیز معرفی شوند و از تأثیرات آن‌ها در این حوزه گفت‌وگو شود و به تحلیل عکس‌هایشان پرداخته شود. در بین این عکاسان، هنرمندان بسیار زیادی نیز بودند که تنها به خود جنگ نمی‌پرداختند و به زندگی جاری در طول جنگ پرداخته‌اند.

فرم و لیست دیدگاه

ارسال دیدگاه

۰ دیدگاه‌

هنوز دیدگاهی وجود ندارد.

    سبد خرید۰ محصول