انتقال سنت تصویری جهان در طی هزاران سال بر عهدهی نقاشی بوده است، و این نقاشی است که پیش از ابداع رسانههای تصویری مدرنی مانند عکاسی و سینما، انواع گوناگون بازنمایی را آزموده است: واقعگرایی، خیالیسازی، تمثیلسازی و تصویرسازیِ روایتی و انواع و اقسام شیوههای دیدن و نمایاندن که بعدتر به سایر رسانهها منتقل شده تا رسانهی جدید، به جای شروع از خلاء، پشتوانهی فرهنگی و دیداری استواری داشته باشد. آکیرا کوروساوا از جمله کارگردانان سینماست که نه تنها سنت نقاشی را میشناسد و این در نوع قاببندی حیرتانگیز فیلمهای او پیداست، بلکه خود نقاشی است صاحب ذوق و خلاق.
به همین دلیل استوریبوردهای فیلمهای او با فرم معمول استوریبوردهای تاریخ سینما متفاوت است. استوریبوردها به طور معمول اتودهایی سریع و ساده برای طراحی میزانسن هستند، اما آثار کوروساوا از ابتدا با ذهنیت نقاشانه تصویر میشوند. از اینرو سنت نقاشی چیزی نیست که کارگردان به فراخور موضوع به آن دست بیندازد و یا فیلمش را با جلوههای بصری جذاب و آشنای تاریخ هنری «عمیق» و «نخبهگرا» نشان دهد، بلکه نقاشی در بُن و اساس سینمای کوروساوا حضور دارد. در پایین استوریبوردهای ۵ فیلم از کوروساوا، به همراه نماهای منطبق با هر یک آنها در فیلم، گزینش و نمایش داده شدهاند.
پیشنهاد مطالعه: مقالهی «”کوروساوا” یِ نقاش» به قلم تورج حمیدیان
*رابطهی بین نقاشی و سینما از موضوعات قابل تاملی است که پیشتر بدان پرداختهایم. برای مطالعه به ویژهنامه نقاشی و سینما شمارهی ۲۳ رجوع شود.
رویاها/ ۱۹۹۰
آشوب/ ۱۹۸۵
کاگهموشا (شبح جنگجو)/ ۱۹۸۰
مادادایو/۱۹۹۳
راپسودی در ماه اوت/ ۱۹۹۱
فرم و لیست دیدگاه
۰ دیدگاه
هنوز دیدگاهی وجود ندارد.