دوریس سال‌سدو / معرفی مقالات بخش «چهره‌ی فصل» شماره ۷۷

«چهره‌ فصل» شماره‌ی ۷۷ مجله که بزودی منتشر خواهد شد، درباره‌ی «دوریس سال‌سدو» است. 

سال‌سدو، هنرمند معاصر اهل کلمبیا است که آثار او را با چیدمان‌های بزرگ و هنرهای اجرایی مکان‌-ویژه‌اش می‌شناسند. او راویِ خشونت‌های سیاسی و تجربه‌های سخت و تروماتیک اجتماعی است که در مواد و وسایل روزمره‌ای مثل اثاثیه‌ی چوبی، کفش‌ها و لباس‌ها، پارچه‌ها و گیاهان پنهان شده‌اند.

ویدیوی زیر از مجموعه‌ای است با عنوان «هنرمندان و شهرشان» که توسط سایت گاردین و موزه‌ی تیت ساخته شده. در این ویدیو سال‌سدو درباره‌ی خشونت‌های سیاسی و اهمیت سوگواری جمعی سخن می‌گوید. 

پس از دیدن ویدیو، می‌توانید در پایین معرفی مطالب پرونده‌ی «دوریس سال‌سدو» را که در این شماره توسط مهدیه کرد، تهیه شده است بخوانید و در صورت تمایل مجله را سفارش دهید. 

معرفی مطالب «چهره فصل»:

زندگی در فضای منفی/ جایی که بی‌جا شده / ترجمه و تألیف مهدیه کرد

بازنمایی خشونت در آثار هنری بیشتر با نمایش وجهی عینی از خشونت همراه است. دوریس سال‌سدو هنرمند کلمبیایی در آثارش تلاش می‌کند این خشونت را به صورتی نامحسوس و در قالب تبعات آن در اشیاء نمایش دهد. سال‌سدو با آثاری که شبیه هنر اجرا یا چیدمان یا مجسمه هستند در پی به تصویر کشیدن مرارت‌های انسان کلمبیایی است. او در این راه، از وسایل زندگی روزمره‌ی افراد بهره می‌گیرد. سال‌سدو در تلاش است تجربه‌ی خشونت را با عینیت بخشیدن به این تجربه از طریق وسایل سوژه‌های آن به تصویر درآورد. این هنرمند در جستجوی تاریخیِ خود به وقایع گوناگون در آثار خود ارجاع می‌دهد؛ تخت‌های بیمارستانی، چرخ دستی‌ها، گهواره‌ها و هر نوع وسیله‌ی مورد استفاده قربانیان، ابژه‌های سال‌سدو در آثارش هستند. او به نحوه‌ی مواجهه با مرگ و عزاداری پس از آن نیز می‌پردازد. این مقاله با بررسی آثار مهم این هنرمند در دورانِ گوناگونِ فعالیت هنری‌اش نشان می‌دهد که نگاه او به قربانیان وقایع و آسیب­‌های پس از آن چگونه در زمینه‌ای معاصر نمود می‌یابد.

گفتگوی کارلوس باسوالدو با دوریس سال‌سدو / ترجمه مهدیه کرد

گفتگوی کارلوس باسوالدو با دوریس سال‌سدو هنرمند کلمبیایی جنبه‌های بسیاری از جهان‌بینی او را روشن می‌کند. این گفتگو با پرسش از دوران ابتدایی هنر این هنرمند، نحوه‌ی شکل‌گیری نگاه هنرمندانه و تأثیراتی که از جامعه پذیرفته آغاز می‌شود. تعریف او از مجسمه‌ی اجتماعی، هنرمندان الهام‌بخش او، نحوه‌ی گرایشش به مسائل اجتماعی و سیاسی و حضور همزمان شعر و خیال و خشونت در آثارش از موضوعاتی است که در این گفت‌وگو مطرح می‌شود. او در پاسخ به ارتباط «دیگری» و امر اجتماعی در خلق هنری چنین می‌گوید:
«زندگی آگاهی از «دیگری» را به شما تحمیل می‌کند. خشونت و وحشت شما را وا می‌دارد تا به «دیگری» توجه کنید و رنج‌های او را ببینید. وقتی درد از حد می‌گذرد نمی‌توان آن را نادیده گرفت. در یک کشور جهان اول شما می‌توانید در خیابان از کنار شخصی بی‌خانمان عبور کنید یک سکه به او بدهید یا اصلاً هیچ کاری نکنید و فقط از دولت توقع داشته باشید که از او حمایت کند و شب هم سر راحت بر بالین بگذارید. اما در یک کشور جهان سوم وقتی شما با پنج هزار بی‌خانمان مواجه می‌شوید که هیچ حمایتی از دولت دریافت نمی‌کنند مجبورید به آنها توجه کنید. حضور آنها بخشی از محیط و بخشی از هوایی که تنفس می‌کنید می‌شود و همواره با شما می‌ماند. نمی‌توانید از ذهنتان دورش کنید. هیچ راهی برای اجتناب از آن وجود ندارد. به دنیا آمدن در کلمبیا باعث می‌شود که من به «دیگری» توجه کنم. اصلاً انتخاب دیگری ندارم.»

برای ‌خرید این شماره اینجا را کلیک کنید. 

تصویر روی جلد فصلنامه 77 حرفه هنرمند/ زمستان 1399/ همقدمی با حرفه هنرمند/ همقدمی/ پیش خرید
این نوشته را در شبکه های اجتماعی به اشتراک بگذارید ...
Share on whatsapp
Share on telegram
Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on email

آخرین نوشته‌های وب‌نامه