یک گروه کوچک که روی ثبت دیجیتال هنر ایران کار میکرد، در آستانهی جنگ پویشی درست کرد به نام «میراث من». هدف این پویش، حفظ میراث فرهنگی ایران و مرمت آثار آسیب دیده در جنگ است و تا امروز هزار عضو جذب کرده. این گروه توانست گروهی چند صد نفری از فعالین میراث فرهنگی را در «بله» گرد هم آورد. این گروه میتواند هسته اولیه پاسداران میراث فرهنگی باشند.این یک نمونهی موفق از کاریست که ما میتوانیم بکنیم: از فرصت پیش آمده استفاده کنیم و دوباره اجتماع را بسازیم. اجتماعی که بسیار تکهپاره و دو قطبی و مجروح و آسیبدیده است. دوباره حس همبستگی و باهم بودن را بسازیم؛ نه با شعار، بلکه در عمل؛ و حول حداقلهایی که به آنها باور داریم جمع شویم. میشود صدها پویش ساخت؛ پویش محیط زیست ما، پویش زمین ما، هوای ما، شهر ما، محلهی ما، فرهنگ ما، زبان ما، آموزش و کودکان ما، دانشگاه ما، هنر ما، کتاب و مطبوعات ما، اقتصاد ما، اخلاق ما…. این پویشها برای موفق بودن باید چند ویژگی داشته باشند: - در درجهی اول باید مردمنهاد بوده و از بطن جامعه پدید بیایند.- نیاز به زحمت و کار دارند نه پول.-مبتنی بر دیگردوستی و ایراندوستی باشند و نه منفعت شخصی و خودمحوری.- به جای ایدئولوژیک و شعاری بودن، خرد محور بوده و بر دانش تاریخی بنا شوند.-...
فرم و لیست دیدگاه
۲ دیدگاه
من هفته سه روز ( روزهای فرد) در زمینه معماری و مرمت قادر به همکاری داوطلبانه هستم . با احترام
🌋