گالری دیوید زوئرنر با همکاری گالری فرانکل، نمایشگاهی با عنوان «فاجعه: بازنگری در نمایشگاه مرور آثار دایان آربس در سال ۱۹۷۲» برگزار کرده‌ است؛ بازآفرینی‌ دقیقی از نمایشگاه تاریخی موزه هنر مدرن نیویورک (موما) که نخستین‌بار در نوامبر ۱۹۷۲ و یک سال پس از درگذشت دایان آربس به نمایش درآمد. این رویداد که به مناسبت پنجاهمین سالگرد آن نمایشگاه برگزار شده، تمامی ۱۱۳ اثر حاضر در نمایشگاه اصلی را گردآوری کرده و به‌شیوه‌ای کم‌نظیر، تجربه‌ای دوباره و ژرف از یکی از مهم‌ترین لحظات تاریخ عکاسی معاصر را فراهم آورده است.
انتخاب عنوان «فاجعه» به‌درستی بازتاب‌دهنده‌ی واکنش‌های گسترده و گاه متناقضی است که نمایشگاه ۱۹۷۲ در پی داشت. آثار آربس که به‌واسطه‌ی نگاه بی‌واسطه و صریحش به افراد در حاشیه‌ی اجتماع شناخته می‌شوند، معیارهای رایج زیبایی‌شناسی و اخلاقی در عکاسی را به چالش کشیدند. همین نگاه بی‌پرده، تحسین منتقدان و در عین حال انتقادهایی جدی را برانگیخت.

از جمله آثار شاخص این مجموعه می‌توان به سه‌قلوها در اتاق خوابشان، نیوجرسی (۱۹۶۳)، و مرد خالکوبی‌شده در کارناوال، مریلند (۱۹۷۰) اشاره کرد. نمایشگاه ۱۹۷۲ که به همت جان سارکوفسکی و با پیشنهاد ماروین ایزرائیل، اندکی پس از مرگ آربس به دلیل خودکشی برگزار شد، با استقبال بی‌سابقه‌ای مواجه گشت و به پربازدیدترین نمایشگاه انفرادی تاریخ موما بدل شد.
دایان آربس پیش از آن نیز با شرکت در نمایشگاه تأثیرگذار نیو داکیومنتس در سال ۱۹۶۷ و انتشار مجموعه‌ی جعبه‌ای از ده عکس که در سال ۱۹۷۱ بر روی جلد مجله‌ی آرت فروم منتشر شد، جایگاه خود را به‌عنوان یکی از چهره‌های تحول‌آفرین عکاسی تثبیت کرده بود.
نسخه‌ی فعلی این نمایشگاه که از ۲۴ آوریل تا ۲۱ ژوئن ۲۰۲۵ در لس‌آنجلس، در محل ۶۰۶ برگزار می‌شود، نخستین مرور جامع آثار آربس در دو دهه‌ی اخیر در نورث وسترن اونیو در ساحل غربی ایالات متحده به‌شمار می‌رود. این نمایشگاه نه تنها یادآور نگاه نافذ و صادقانه‌ی آربس به مقوله‌ی فردیت و تفاوت است، بلکه گواهی است بر قدرت پایدار عکس‌های او؛ تصاویری که به لطف چاپ‌های ژلاتین نقره‌ای اصیل و مدیریت هنرمندانه‌ی آرشیو توسط نیل سلکرک، همچنان سرشار از زندگی، دقت و تأثیرگذاری‌اند.
«فاجعه» فرصتی است برای بازاندیشی در جایگاه عکاسی مستند و هنری در مواجهه با واقعیت انسانی؛ و در عین حال، ادای احترامی به هنرمندی که روایت‌گری صادقانه‌اش، مسیر تازه‌ای را در تاریخ عکاسی معاصر گشود.

ترجمه‌ی ویدیو از ریحانه معتمد‌راد