1

78% بلی / ایمان افسریان

موج کانسپچوالیسم در سال گذشته چنان گسترده و فراگیر شد، که کمتر نشریۀ هنری (یا حتی غیر هنری) را می‌توانید بیابید که با مقاله‌ای به آن نپرداخته باشد. ضربه و تکانۀ این جریان چنان بود که واکنش‌های شدید توأم با حب و بغض را با خود به همراه آورد. بدون آنکه با پیش‌داوری قصد تأیید یا تکذیب این مکتب را داشته باشیم، می‌خواهیم با نزدیک‌تر شدن و پرداختن به آن، سعی کنیم تا کامل‌تر و دقیق‌تر ببینیم‌اش. در پنجرۀ بسته این شماره ضمن مرور بر سرگذشت چهل‌سالۀ این مکتب در غرب و آشنایی با نظریات لارنس وینر (یکی از نظریه‌پردازان و پیش‌گامان مطرح این جریان)، بازتاب فراگیر و عمدتاً مقبول آن را در میان هنرمندان و مخاطبان ایرانی دنبال می‌کنیم.

-این پرسش‌نامه و من یکی از آثار مفهومی موزه هستیم. آیا شما این عبارت را باور می‌کنید؟

نمایشگاه "هنر کانسپچوال" تفاوتی اساسی با سایر نمایشگاه‌های موزه‌ی هنر معاصر داشت. این نمایشگاه توانست تعداد مخاطبین خود را نسبت به دیگر نمایشگاه‌های موزه تا حدود 5/2 برابر افزایش دهد: حدود 46000 نفر از این نمایشگاه بازدید نمودند و این مسئله‌ی قابل تأملی است. آثار تجسمی متجدد ایرانی همیشه با مشکل جلب مخاطب (به‌خصوص از میان توده‌ی مردم) مواجه بوده است اما این بار این نمایشگاه موفق به جذب مخاطبینی شد که برخی از آنها حتی تخصص هنری ندارند....

برای دریافت مقاله روی گزینه‌ی خرید کلیک کنید.