عکسی از مهران مهاجر، عکس معاصر ایرانی.
50,000 ریال – خرید

53

یادداشتی در باب “بی‌تاریخی عکاسی ایران؟” / مهران مهاجر

برای ایرانی مهم نیست كه خیام چندین قرن پیش از حافظ بوده یا حافظ بعد از سعدی، و فردوسی پیش از همه آنان. انگار اگر بخواهیم به این یك‌و‌نیم سده اخیرمان نگاه كنیم شاید بتوانیم آن را از چشم‌اندازی تلاش و تقلایی بدانیم برای بیرون آمدن از «تعطیلات تاریخ» و ورود به عرصه قاعده‌مند و بازشناختنی تاریخ. و انگار این تلاش و تقلا در این سه‌ونیم دهه پس از انقلاب 57 بیشتر شده یا شاید بهتر باشد بگویم سویه‌ای آشكارا روی‌آورنده یا نیت‌مند پیدا كرده است. و شگفت آن‌كه تقریباً از همان آغازِ این تلاش و تقلا، دوربین هم به دامان ایرانیان پرتاب شد، و شگفت‌تر آن‌كه این دوربین كه در دست و دیدگان غربیان ابزاری بود برای شناخت «عینی»، «دیداری» و«تاریخیِ» جهان و جامعه، اسبابی گشت جهت بازیِ شاه و درباریان در این تعطیلات. اما در همین هنگام بود كه برخی نخبگان دریافتند كه تعطیلات به سر آمده یا باید به سر آید.