9

کثرت‌گرایی / سوزی گابلیک / امید نیک‌فرجام

پست‌مدرنیسم کلمه‌ی دو پهلویی است که این روزها برای توصیف وضعیت آشفته‌ی هنر در دهه‌ی 1980 استفاده می‌شود. هنوز کسی کاملاً معنای این اصطلاح را نمی‌داند، چرا که تاکنون از آن تعریف روشنی ارائه نشده است.در اواخر دهه‌ی 1970 این اصطلاح به عنوان مترادفی برای کثرت‌گرایی به کار رفت، و از آن برای اشاره به فقدان باور به یک جریان غالب در سبک استفاده شد، گویی کل تاریخ سبک‌های هنری ناگهان از هم پاشیده بود. از آن زمان به بعد تقسیمات قدیمی سبک تحت لوای نئواکسپرسیونیسم با یکدیگر ترکیب شدند، در هم آمیختند، و جانشین یکدیگر شدند: در واقع دگماتیسم و انحصارگرایی جای خود را به فضایی باز و همزیستی سبک‌ها دادند.