انواع سبک‌ها و جریان‌ها در نقاشی ایران هنر معاصر ایران سبک‌شناسی و جریان شناسی هنر تجسمی ایران\

44

پنجره‎‌ی بسته: ۷۷ به بعد، قسمت پنجم

تهیه مقدمات تاریخ نقاشی معاصر ایران نیازمند نوعی دسته‌بندی و نظم‌دهی است. معیار این دسته‌بندی می‌تواند زیبایی‌شناسانه، فرمال، سبکی،‌ موضوعی، محتوایی باشد، یا می‌توان بر مبنای رویکردها و استراتژی‌های هنرمندان، آثار را در بسته‌های مشترک قرار داد و یا مبنای زمانی یا نسلی را برای نظم دادن به جمعیت متنوع و متکثر هنرمندان معاصر ایران برگزید. هرکدام از این پیشنهادات نقاط ضعف و قوتی دارد و تعریفی جامع و مانع برای هیچ کدام از این معیارها وجود ندارد، اما گریزی هم از این نیست.

مقاله اول پیشنهاد مسلم خضری است برای نوعی از دسته‌بندی موضوعی و زیبایی‌شناختی. مقاله دوم نقد و تحلیلی است بر مبنای مقاله اول و نیز ارائه پیشنهاداتی متفاوت توسط ثمیلا امیرابراهیمی. مقاله بعد از منصور هاشمی نگرشی کلی‌تر است به هنر معاصر ایران و تحلیل استراتژی‌های هنرمندان جوامعی چون ما در حاشیه و در حال کلنجار رفتن با چالش‌هایی چون جهانی شدن و مسئله هویت و... است و در نهایت مطلب باوند بهپور تأملاتی است پیرامون خود پرسش‌ها؛ سؤال‌هایی از سؤال‌هایمان درباره هنر معاصر ایران.

این باب مفتوح است و پرداختن به هنر ایران بعد از سال 77 را اگر عمری باقی بود، سال بعد پی می‌گیریم.