میشائیل هانکه/ هانکه/ نقد آثار هانکه/ سینمای میشائیل هانکه/ ده فیلم برتر میشائیل هانکه/ فیلمسازان مؤلف/ فیلمساز اتریشی

>> شماره 5

پنجره‌ی همسایه: میشائیل هانکه (1942-)

میشائیل هانکه؛ بازی‌های خنده‌دار

هانکه با فیلم‌های غریب و دغدغه‌های همیشگی‌اش درباره مناسبات دنیای واقع و دنیای مجازی رسانه و داستان، به تدریج به یکی از مهم‌ترین کارگردان‌های مؤلف اروپایی بدل می‌شود. اختصاص پنجره همسایۀ بخش "حرفه: سینماگر" به فیلمسازی مانند او البته هیچ بهانه‌ای نمی‌خواهد. با این همه فراهم آوردن مجموعه نوشته‌هایی که درباره این فیلمساز اتریشی می‌خوانید، مصادف شد با نمایش جدیدترین فیلم او به نام «وقت گرگم» در اروپا.

آنچه در این جستار می‌خوانیم:

در این جستار کوشیده‌ایم ابتدا با مقاله‌ی " سینمای میشائیل هانکه" به قلم یعقوب رشتچیان، سپس با سه متن به کوشش و برگردانِ امید نیک‌فرجام: "سوپر مدرنیته، سرمایه و نارسیوس /متیاس فرای"، "معلم پیانو"، "گفت‌وگو با میشائیل هانکه" و در نهایت با مقاله‌ی "میشائیل هانکه؛ کشتن به مثابه‌ی بازی" به قلم روبرت صافاریان، به نقد و برسی برخی آثار تأثیرگذارِ این فیلمساز اتریشی بپردازیم.

در متن نخست، یعقوب رشتچیان، رویکردی به سه فیلم ویدیوی بنی (1992)، بازی‌های بامزه (1997) و رمز ناشناخته (2000) داشته است.

در مقاله‌ی "سوپر مدرنیته، سرمایه و..." به دومین فیلم از سه‌گانه‌ی غیر رسمی این فیلمساز، یعنی "ویدیوی بنی" پرداخته‌ایم.

در متنی دیگر با عنوان "معلم پیانو"، به نقد فیلمی با همین نام از این فیلمساز اتریشی پرداخته شده است. این فیلم بر اساس رمانی از الفریده یلینک با نام "پیانیست" ساخته شده است. همچنین این فیلم برنده‌ی جایزهٔ بزرگ (گران پری) در جشنوارهٔ فیلم کن سال ۲۰۰۱ نیز هست.

در مقاله‌ی "کشتن به مثابه‌ی بازی" روبرت صافاریان، به بررسی فیلم "بازی‌های بامزه" از این کارگردان مؤلف پرداخته است.

برای خواندن مقالاتِ پیرامون میشائیل هانکه اینجا را کلیک کنید.