مهدی سیف‌الملوکی، تاریخ عکاسی ایران، عکاسی معاصر

40

پنجره‌ی ما: مهدی سیف‌الملوکی (1369 – ؟)

پرونده‌ای درباره‌ی مهدی سیف‌الملوکی (1369 - ؟)

مهدی سیف‌الملوکی اما حدیث دیگری داشت. قصه پیدا شدن عکس‌های او (آن هم بیست سال پس از درگذشت ایشان) از آن مقدرات خودجوش و عجیب و غریب است. گویا این بار قرار بوده ابراهیم صافی عزیز واسطه انتقال فیض باشد:

«یه روز توی دفترم نشسته بودم که یکی از دوستام که توی ناصرخسرو مغازه داره بهم زنگ زد. گفت: یه کسی اومده و دو سه تا کارتن عکس آورده واسه فروش. بیا ببین می‌خوایش... » و باقی ماجرا.

اطلاعات به جامانده از مهدی سیف‌الملوکی تا آن حد کم و ناچیز است. ما پس ازسه چهارماه جستجو هنوز هم نتوانسته‌ایم تاریخ تولد‌ش را بیابیم. شخصیت دیرجوش، صراحت لهجه (ازنوع بُرنده و اصفهانی آن)، مماشات نکردن باخواسته‌های دیگران، بی‌اعتمادی به اغیار، وسواس و کمال‌گرایی بیش از اندازه در نمایش آثارش همگی باعث شده تا هر آنچه از او و عکس‌هایش درذهن دوستان و اطرافیانش باقی مانده، پرهیبی دور و گنگ و در فاصله باشد. انگار هیچ‌کس نتوانسته از خطی به بعد، به او نزدیک‌تر شود. با آنکه گفته می‌شود مهدی سیف‌الملوکی چندان تمایلی به نمایش آثارش نداشته اما خودرأیی ما در انتشار آن‌ها در این پرونده، صرفاً بزرگداشت و یادآوری از ارزش‌های فراموش شده عکاس خودآموخته‌ای است که در چارچوب‌های حرفه‌ای و معیشتی، شعله‌های نبوغ، خلاقیت و درخشش بصری را درون خودش گرم نگه داشت....

مقالاتی که پیرامون مهدی سیف‌الملوکی خواهید خواند:

من دلم شگفتی می‌خواهد / یادداشتی از مهدی مقیم‌نژاد

شازده کوچولو / یادداشتی از ابراهیم صافی

چند اشاره‌ی شفاهی در جریان یک گفت‌وگو / یادداشتی از مسعود معصومی

دو کلاه / یادداشتی از شرمین نادری

یادداشتی از شمیم مستقیمی

گنجینه‌های عکاسی در دوران پهلوی و غفلت ما / محمدرضا طهماسب‌پور

آخرین دیدار با مهدی سیف‌الملوکی / آیدین آغداشلو

عکاس توانا و موظف / احمد عالی