محسن راستانی/ عکاسی/ جنگ
شماره 39

پنجره‌ی ما: محسن راستانی (1337)

محسن راستانی، هنرمندی پرکار و شلوغ، با ایده‌آل‌های بی‌شمار و بی‌پایان است.

و همین خصلت، از او چهره‌ای آشفته، گریزپا و همواره معترض ساخته، که باعث شده تا در جریانات عمومی عکاسی ما، مشارکت ماندگار و پایداری نداشته باشد.

اما باور درونی او به "گذشت زمان" و "ضرورت ثبت امروز" و اهمیت واژه "مستندنگاری"، بر آنش داشته تا کارش را با مداومتی بی‌وقفه تا کنون ادامه دهد.

محسن راستانی اگر در فضای عمومی چندان پرکار و پر حاصل دیده نشده، اما در فضای شخصی، با استمرار و تمرکزی قابل توجه، مجموعه‌هایش را شکل داده (و می‌دهد). مجموعه‌ای که بیشتر از آنکه دیده شوند، در موردشان شنیده شده.

گفت‌و گوی حاضر، طی دو جلسه و با همراهی دوستان عزیز آقایان کوروش ادیم و مهدی مقیم‌نژاد صورت گرفت. در جلسه اول با نیت " آنچه گذشت"، صرفاً مسیر کاری عکاسی ایشان و پروژه‌های مربوطه‌شان دنبال شد، و در جلسه دوم(که متأسفانه آقای ادیم امکان حضور نداشتند)، گفت‌وگو به چند و چون کیفی، پیرامون آثار ایشان اختصاص یافت.

1337: تولد در خرمشهر

1359: شروع عکاسی در جنگ ایران و عراق

1366: فارغ‌التحصیل از رشته عکاسی، دانشکده هنرهای زیبا دانشگاه تهران

75 - 1372: دبیر بخش عکس مجله هنری تصویر

75 - 1373: عکاسی در جنگ بوسنی و هرزگوین

78 - 1377: دبیر بخش عکس روزنامه صبح امروز

86 - 1380: عضو هیئت مؤسس انجمن عکاسان مطبوعاتی کشور و انجمن عکاسان ایران

گفت‌وگو با محسن راستانی را از اینجا مطالعه کنید.

«3،2،1 لبخند» عنوان گفتگویی مفصل با محسن راستانی در باب عکاسی و آثار او است. راستانی عکاسی را با عکس از سربازان جنگ آغاز می‌کند. پس از جنگ، تحصیلات آکادمیک عکاسی را می‌گذراند و پس از پایان تحصیل مدتی در حوزه هنری فعالیت می‌کند. از او درباره تاثیر سفر بیروت و لهستان بر روند عکاسی او سوال می‌شود. راستانی تلاش بسیاری برای رفتن به بوسنی می کند و در نهایت موفق می‌شود به عنوان خبرنگار در دوران جنگ بوسنی وارد این کشور شود.

پیش خرید شماره 80

ویژه‌نامه هنر شهرهای ایران (2)

120 هزار تومان

90 هزار تومان

ارسال رایگان به سراسر کشور