شهره مهران، نقاشی، نقاش زن

>> شماره 25

پنجره‌ی ما: شهره مهران (1336)

مروری بر شهره مهران

در کلاس‌های نقاشی آیدین آغداشلو در دهه شصت گروهی نقاشان پیگیر تربیت شدند که هر چند بعدها هریک راه خود را در پیش گرفتند. اما در بیشتر این افراد نوعی گرایش فیگوراتیو باقی ماند که استفاده از عکس را هم مجاز می‌شمرد. در میان این گروه از شاگردان، شهره مهران از شاخص ترین‌ آنها است. نقاشی که از سال 1368 تاکنون به طور مداوم هر دوسال یکبار نمایشگاهی برگزار کرده است. دلبستگی اصلی آن در نقاشی‌هایش نوعی مستند نگاری فضاهای شهری تهران امروز است. در مرور آثارش از اولین نمایشگاه تا امروز می‌توان مسیر تلاش او را برای حل مشکلات تکنیکی و اجرایی آثارش را دنبال کرد.

در این جستار مقالات زیر را پیرامون مهران خواهید خواند:

«چند نکته در حواشیِ نقاشی‌های شهره مهران» به قلم مجید اخگر

در آثار مهران چیزهایی به نمایش در می‌آیند که جز در مدیوم‌هایی خاص و به اشکالی خاص -مثلا در عکاسی اجتماعی یا مطبوعاتی، و یا در سینمای مستند و سینمای داستانی اجتماعی- در خور به نمایش درآمدن تشخیص داده نمی‌شوند. اما این گونه‌های هنری با تمام دستگاه هویت‌ساز خود به سراغ این موضوعات می‌روند.

«پرده‌های نایلونی»، گفت‌وگو با شهره مهران