پرونده‌ی حرفه عکاس نشریه‌ی حرفه هنرمند با موضوع خودنگاری

2

پنجره‌ی بسته: خودنگاری

من نه منم

کمتر عکاسی را در تاریخ عکاسی سراغ داریم که به نوعی وسوسه عکاسی از خود را تجربه نکرده باشد. بعضی‌ها جدی و مستمر و به دفعات و برخی نیز هر از گاه و تففنی و اتفاقی.

جدابیت این تصاویر خودنگاره نه تنها در دیده شدن چهرۀ همیشه پنهان خود عکاسها است که نیز تجربۀ نوع نگاه و برخورد تصویری آنها با خود است. این که هرکس می‌کوشد تا خودش را در قلمرو زبان آشنای تصویری‌اش بگنجاند. تنوع و تعدد این تصاویر، به گستردگی عکاسان شاخصی است که خلاقیت تصویری دارند. هنرمندانی که هریک حاصل دنیایی شخصی، فردی و منحصر به فرداند. در این بخش ضمن یادآوری از این گونه آثار در تاریخ هنرهای تجسمی مشخصاً به رویکردهای مختلف هنرمندان تاریخ عکاسی می‌پردازیم. در پایان نیز برحسب ظرفیت و گنجایش محدود صفحات. خودنگارۀ تعدادی از عکاسان ایرانی در نسل‌های مختلف را با همراهی نوشته‌هایشان گنجانده‌ایم تا بازتاب گوشه‌ای از تلاشهای تصویری هنرمندان عزیز کشورمان باشد.