76

پدیدارشناسی، رسانه‌های توده‌ای و درجهان‌‌بودن/ گفت‌و‌گو با ویویِن سابچک/ صالح نجفی

ويوين سابچك استاد ممتاز فرهنگ‌پژوهی [يا، به قولی، مطالعات فرهنگی] در دانشكده‌ی سينما و تلويزيون دانشگاه كاليفرنيا در لوس‌آنجلس است. او نخستين زنی بود كه به رياست انجمن سينماپژوهی و رسانه‌پژوهی برگزيده شد و اكنون عضو هيئت مديره‌ی بنياد فيلم امريكا است. از كتاب‌های او می‌توان به اين‌ها اشاره كرد: نمايش فضا روی پرده‌ی سينما: فيلم‌های علمی تخيلی امريكايی (1980) شيوهی ارتباط چشم: پديدارشناسی تجربه‌ی فيلم (1992)، و افكار جسمانی: جسم‌يابی و فرهنگ تصاوير متحرك (2004)، او ويراستار دو جُنگ هم بوده است، فراشكل بخشی: دگرگونی بصری و فرهنگ تغيير سريع (1999)، و دوام تاريخ: سينما، تلويزيون، و رويداد مدرن (1996)، جستارهای او در نشريه‌های مختلفی به چاپ رسيده، مانند فصلنامه‌ی نقد فيلم و ويدئو، ِ آرتفورم اينترنشنال، كامرا آبسكورا، فصلنامه‌ی فيلم و بازنمايی‌ها. سابچك در اين گفت‌وگو درباره‌ی موضوعات گوناگونی سخن می‌گويد، درباره‌ی فعاليت ميان‌رشته‌ای‌ا‌ش در فضای بين رسانه‌پژوهی و فيلم‌پژوهی و فرهنگ‌پژوهی، درباره‌ی علاقه‌اش به اينكه جزئی از فرهنگ عامه و توده‌ی مردم باشد؛ و درباره‌ی اينكه تجربه‌ی زيسته‌ی شخصی و پديدارشناسانه و قائم به جسم از چه راه‌هايی چندوچون مواجهه‌ها و درگيری‌های ما را با فرهنگ بصری (كه محدود به فرهنگِ صرفاً مرئی نمی‌شود) تعيين می‌كند. ...