50,000 ریال – خرید

74

واکر اِونز و هم‌قطاران/ پیتر گلسی/ الهام آقاباباگلی

سنت در همه‌ی آثار هنری حضور دارد، چراکه هنر باید از جایی آغاز شود. سنت در چشم مخاطب نیز حضور دارد، کسی که تجربه‌ی دیگر آثار را با خود به هر اثر هنری جدید می‌آورد و سنت مستلزم اجتماع است؛ بحث‌های مداوم و ناتمام ما بر سر هنرِ گذشته شاهدی بر حیات این اجتماع است. درک ما از اینکه هنر تاکنون چه بوده است یگانه تعریف ما را از اینکه ممکن است چه باشد پدید می‌آورد، بنابراین درک ما و تعریف ما از هنر همواره در حال تغییر است. همان‌طور که تی. اس. الیوت هشتاد سال پیش گفت، هنر جدیدْ فهم ما را از گذشته تغییر می‌دهد، چراکه آینده‌ای متفاوت را مطرح می‌کند:

«نظم موجود، پیش از آنکه آثار جدید از راه برسند، کامل است؛ کل نظم موجود برای اینکه بعد از وقفه‌ای که چیز نو در آن ایجاد کرده ادامه پیدا کند باید، حتی اندکی هم شده، تغییر کند؛ و همین‌طور روابط، نسبت‌ها، ارزش‌های هر اثر هنری در نسبت با کل باید دوباره تنظیم شود. ... هر کسی که این نظر را در مورد نظم بپذیرد... نامعقول نمی‌داند که زمان حال باید گذشته را تغییر دهد، همان‌طور که گذشته زمان حال را هدایت می‌کند.» ...