66

نگریستن به درون: پژوهش‌های 1912 تا 1920 / آنا موشینسکا / مجید پروانه‌پور

مقاله‌ی «نگریستن به درون: پژوهش‌های 1912 تا 1920»، نوشته‌ی آنا موشینسکا (Anna Moszynska) است. مجید پروانه‌پور آن را به فارسی برگردانده است. آغاز قرن بیست، جنجالی و چالش‌برانگیز بود. هنگامی که قرن بیست آغاز شد، مراجع گوناگون بعضی از عقاید پذیرفته‌شده را زیر سؤال برده بودند. چارلز داروین مدعی شده بود که منشاء انواع، منشائی طبیعی است نه الهی. فریدریش نیچه اخلاقیات مسیحی را به نفع آموزه اراده [معطوف به قدرت ـ ‌م.] به کناری رانده بود. و کارل مارکس دین را افیون توده خوانده بود. زیگموند فروید در سال 1900 کتاب تأویل رؤیا را چاپ کرده بود. به دلیل تحلیلی که از رانه‌های جنسی ناخودآگاه انسان ارائه می‌کرد به چشم بعضی‌ها موجب از هم گسستن تار و پود اخلاقی جامعه می‌شد.

برای دریافت مقاله روی گزینه‌ی خرید کلیک کنید. 

بخشی از مقاله:

 نظریه نسبیت اینشتین قراردادهایی را که از قرن هفدهم به این سو پابرجا بود واژگون ساخت. و این در حالی بود که شکافتن اتم به دست ارنست راذرفورد در سال 1909 در آشوب‌آفرینی کم از آن نداشت. در سطح اجتماعی، صنعتی‌سازی شتابناک و رشد سرمایه‌داری فاصله‌های طبقاتی میان کارگران و ملاکان را پررنگ‌تر کرد و به خیزش سوسیالیسم در چارسوی اروپا منجر شد. در روسیه، که این شکاف بسیار عمیق بود، از پی شورش سال 1907 انقلابِ سرنوشت‌سازِ پرولتاریا در سال 1917 از راه رسید.

با فروپاشی گام به گام «تکیه گاه‌های بیرونی» و دوشقه‌شدن خواهی نخواهیِ اروپا طی جنگ بزرگ 2 1918- 1914، هنرمندانی بسیار نامتجانس چون واسیلی کاندینسکی، پیت موندریان، کازمیر مالِویچ، هانس آرپ و کورت شویترز رو به نوعی از انتزاع آوردند که کمتر بر فرم‌های جهان گذران و متزلزل و بیشتر بر ارزش‌های کلی، ارزش‌هایی مبتنی بر آموزه‌های عرفانی یا فلسفی، متکی بود. آن‌ها با انکار «ماده‌باوری بی‌روح» (کاندینسکی) قرن نوزده، آرزومند یافتن کانون معنوی نوینی برای آینده بودند...