53

نقدی بر نمایشگاه مهنوش نادری / محمدرضا یگانه‌دوست

در گالری شماره دو اعتماد نمایشگاهی از آثار مهنوش نادری برگزار شد که می‌توانستیم در میان نمایشگاه‌های متعدد این فصل هیچ اشاره‌ای بدان نکنیم وکسی هم پیگیرش‌نشود.این مجموعه آثار نه متعلق به هنرمندی سرشناس است نه یک رویداد بی‌بدیل هنری است. اما اهمیت آثار نادری در کمال‌یافتگی مطلق آنها یا اسم و رسم هنرمندشان نیست. ما در این نقاشی‌ها تجلی سبک جا‌افتاده و قطعی یک هنرمند کهنه‌کار را نمی‌بینیم، بلکه شاهد تکاپوی یک هنرمند برای دستیابی به پاسخ‌های فردی به مسائل تکرارشونده هنر نقاشی هستیم.پروژه نادری گشوده‌ و در حال تکوین است، می‌تواند به ثمر بنشیند، در میانه راه رها شود یا ره به ناکجا برد. تلاش نادری هنوز نه به ثمر نشسته است و نه به شکست انجامیده است وشاید به همین دلیل بررسی انتقادی آنچندان‌جذاب نباشد. اما یادداشت حاضر پیش‌روی شماست چون بررسی راهبردهای هنرمند و دامنه امکاناتی که در این نقاشی‌ها نهفته است محمل مناسبی برای طرح برخی از مسائل نظری بنیادین را فراهم می‌آورد.