4

ملاحظاتی در باب نقاشی / لوسین فروید / ثمیلا امیرابراهیمی

«ملاحظاتی در باب نقاشی» عنوان مقاله‌ای به قلم لوسین فروید و برگردان ثمیلا امیرابراهیمی است.

برای دریافت مقاله روی گزینه‌ی خرید کلیک کنید. 

برای خواندن مقالات بیشتر پیرامون لوسین فروید اینجا را کلیک کنید.

بخشی از مقاله:

 هدف من در نقاشی آن است که حواس را بیدار کنم و به حرکت بیندازم. رسیدن به این هدف بستگی به آن دارد که هنرمند با چه «شدتی» موضوع یا مدل انتخابی خود را درک و احساس می‌کند. به همین دلیل نقاشی تنها هنری است که در آن استعدادهای شهودی هنرمند بیشتر از دانش و هوش واقعی او به دردش می‌خورد. آنچه نقاش، درونی‌ترین احساسات خود را دربارۀ آنچه برایش اهمیت دارد آشکار می‌کند. بینندۀ اثر از طریق شدت احساس شده در آن رازی را درمی‌یابد.

نقاش باید احساسات خود را کاملاً آزاد بگذارد هیچ چیزی را که به نحو طبیعی به سوی آن کشیده می‌شود نفی نکند. درست همین امتیازی که هنرمند به خود می‌دهد در حکم یک انضباط است. انضباطی که از طریق آن هرچه برایش اساسی نیست حذف می‌شود. به این ترتیب سلیقۀ انتخاب او متبلور می‌شود. سلیقۀ نقاش از درون چیزهایی می‌روید که او را در زندگی مجذوب خود می‌کنند. جوری مجذوب می‌شود که دیگر هرگز نمی‌تواند از خود بپرسد چه چیزی در هنر برای او «مناسب‌تر» است. نقاش تنها با درک کامل سلیقۀ خود می‌تواند از این شیوه‌ی نگریستن به اشیاء که انگار می‌توان از آنها همچون مفاهیمی حاضر و آماده استفاده کرد، خلاص شود.

در صورتی که این درک دائماً زنده و حساس وجود نداشته باشد هنرمند بزودی زندگی را تنها مصالحی برای روش خاص خود در هنر می‌بیند. او به چیزها نگاه می‌کند و از خود می‌پرسد: «آیا می‌توانم از این شیء تصویری با مشخصات کار خودم بسازم؟»

و به این ترتیب از آن‌جا که کار او دیگر وسیلۀ انتقال احساساتش نیست دچار انحطاط می‌شود. ...