66

فروپاشی عکس / جکی هیگنز / کیوان نیک‌طبیعت

«فروپاشی عکس» به قلم جکی هیگنز (Jackie Higgins) و برگردان کیوان نیک‌طبیعت است. با توجه به اینکه در عکاسی امروز شاهد احیای مجدد گرایش انتزاعی هستیم و این مقاله سعی دارد با آوردن چند نمونه از رابرت راوشِنبرگ، آندرئاس گفلر، کریس مک‌کا، ولفنگ تیلمانس، نائویا هاتاکیاما، بیا جِیکبسن و ... به این امر در عکاسی بپردازد.

برای دریافت مقاله روی گزینه‌ی خرید کلیک کنید. 

برای مطالعه مقالات دیگر پیرامون هنر انتزاعی اینجا را کلیک کنید.

بخشی از مقاله جکی هیگنز :

نمونه‌ی اول؛ جکی هیگنز درباره‌ی «آسمان ژاپنی» رابرت راوشِنبرگ که در سال 1988 خلق شده است، می‌نویسد:

این ترکیب آن‌قدر پاره‌پاره و پیچیده است که بیننده برای دریافتِ معنا به تقلا می‌افتد. با این حال، راوشنبرگ ادعا می‌کند که « خراب کردنِ چیزها یک مزیت است.» او آگاهانه تصویرِ ساختمان‌های شهر را در چهار سطح جابجاشده عرضه کرده است و سپس با مایع سفید‌کننده‌ی خانگی روی سطوحِ عکس نقاشی کرده و جزئیات را زدوده است. تصویر حاصل، همچون بسیاری از کارهای هنری او، کشمکشِ میان واقع‌گرایی و انتزاع را می‌کاود.

اگر چه پولاروید اکنون مترادفِ با عکاسی تجاری، آماتور و لحظه‌ای شده است، اما وقتی ادویت هربرت لند آن را در 1947 اختراع کرد این‌گونه اظهار داشت که هدفش این است «یک رسانه‌ی بیانیِ تازه برای آن‌هایی که به جهانِ پیرامونشان علاقه‌ی هنری دارند» ایجاد کند. در 1997، کارخانه‌ی پولاروید یک دوربینِ قطع بزرگ ساخت تا این وعده را به انجام برساند. راوشنبرگ از هنرمندان پرشماری بود که این فناوری جدید را به کار می‌بردند. چاک کلوس پرتره‌های عظیم ساخت. لوکاس ساماراس رنگینه‌های ظهور را دستکاری کرد. دیگران، جوهر، اکریلیک، مداد شمعی، حتی خون را به کار بردند تا عکس را دگرگون و منتزع کنند...