77

فتیش/ ویلیام پیتس/ مهدی نصراله‌زاده

نظریه‌ی اصلی فتیشیسم محصول جنبش فکری‌ای در اروپای قرن هجدهم بود که معمولاً از آن به عنوان روشنگری یاد شده است. این جنبش فکری به یک باور خاص مشروعیت بخشیده: این‌که هنرهای زیبا و قضاوت زیبایی‌شناختی حوزه‌ای خودبسنده از تجربه‌ی انسانی را شکل می‌دهند. ویلیام پیتس در این مقاله با شرح مفاهیمی چون فتیشیسم، زیبایی‌شناسی (استتیک) و توتمیسم، و با اشاره به زمان شکل‌گیری‌شان سعی کرده نگاهی جامع به این مقوله داشته باشد. به گفته‌ی او این واژه‌ها معرف تلا‌ش‌های فلسفی برای نظریه‌پردازی در خصوص فرایندهای ذهنی و نمودهای اعتقادی خاص، ویژه‌ی رابطه‌ی مستقیم ذهن ادراک‌کننده با مادیت حسّانی هستند. به زعم او فتیش پرستش مستقیم اشیای مادی‌ـ ‌‌زمینی خاص به عنوان اشیایی است که بدان‌ها قصدیت شبه‌مشخصی و قوای الهی اعطا شده است که قادر به برآوردن امیال و خواهش‌های دنیوی هستند.

پیتس در مقاله‌ی خود سعی کرده این مفاهیم را از نگاه فیلسوفانی چون کانت در دو کتاب «ملاحظاتی در باب احساس امر زیبا و امر والا» و «نقد قوه‌ی حکم» و دیگر روشنفکران اواخر قرن هجده و اویل قرن نوزده همچون هگل و دیگران گسترده‌تر بررسی کند.

 

برای دریافت مقاله روی گزینه‌ی خرید کلیک کنید.