63

عکس‌برداری آهسته و عکس فوری: عکس به مثابه پارادوکس / تی‌یری دُ دوو / فرید دبیرمقدم

عموماً دو برداشت از عکاسی مرسوم است: عکاسی در مقام یک رویداد، اما رویدادی عجیب، گشتالتی متوقف‌شده که چیز چندانی از جاری‌بودن آنچه در زندگی واقعی رخ می‌دهد منتقل نمی‌کند؛ یا عکاسی در مقام یک تصویر، یک بازنمایی خودآیین که درواقع می‌توان آن را قاب گرفت و بر دیوار آویخت، اما به‌طرز عجیبی دیگر به آن رویداد خاصی که ثبت کرده بود اشاره‌ای نمی‌کند؛ به‌بیان دیگر، عکس را این‌گونه قلمداد می‌کنیم که یا شاهدی طبیعی و زنده (تصویر) از گذشته‌ای محو شده است، یا مصنوعی (artifact) منقطع (رویداد)؛ شگردی است اهریمنی برای ثبت زندگی بی‌آنکه قادر باشد معنای آن را منتقل کند. ...