44

زنی از سال‌های دور / الهه ایمانی‌پور

دیگر فرق نمی‌کند تنهایی گز کردن از کدام کوچه پس کوچه و کدام خیابان این شهرآغاز شود، تمام خیابان‌های این شهر را به تو ختم می‌کنم. اصلاً تمام این جمعیت چند میلیون نفری صبح تا شب خیابان‌های تهران را بالا و پایین می روند تا آخرش برسند به تو. جا خوش کرده‌ای در دل این شهر. صبور، سنگین و قدیمی. از این شهر نگیرند تو را هیچ وقت، که بی‌تو شهر به خاموشی می زند. به فراموشی. بیا روبه روی هم بنشینیم. من شبیه همین که هستم. تو شبیه همین که هستی. من می گویم. تو گوش کن. ...