63

رفقای زمان / بوریس گرویس / نغمه یزدان پناه

زمانی‌که به پروژه‌هایمان با نگاه پرسش‌آمیز می‌نگریم، به آن‌ها شک و آن‌ها را از نو تدوین می‌کنیم، زمان حال، امر معاصر، برایمان مهم و حتی اساسی می‌شود؛ این از آن روست که امر معاصر درواقع از شک، دودلی، قطعیت‌نداشتن، و بی‌تصمیمی تشکیل شده است ــ ‌از نیاز به تأمل طولانی‌شده، به‌نوعی تأخیر. می‌خواهیم تصمیمات و کنش‌هایمان را به تعویق بیندازیم که زمان بیشتری برای تحلیل و تأمل و ملاحظه داشته باشیم، و این دقیقاً همان امر معاصر است ــ ‌نوعی تأخیرِ طولانی‌شده و حتی به‌صورت بالقوه نامتناهی. ...