درسگفتار دهم دادبه بخش اول

سبد خرید شما در حال حاضر خالی است.

دیداری: تاریخ هنر و فرهنگ ایران (10) / قسمت اول

این سخنرانی تکمله‌ای است بر مقاله‌ی «تاریخ هنر و فرهنگ ایران (10)» که در شماره‌ی 80 فصلنامه‌ی حرفه: هنرمند منتشر شده است.  این درس‌گفتار دیباچه‌ای است بر هنر و فرهنگ ایران است. آریاسپ دادبه در «درس‌گفتارهای تاریخ هنر ایران» در پی برای فراهم آوردن مقدمات تاریخ‌نگاری فرهنگ و هنر ایران است. از منظری که به اعتقاد دادبه در نگارش هنر ایران مغفول افتاده است. این سلسله‌گفتارها با اشاراتی به نقد تاریخ‌ نگاری‌هایی که تاکنون درباره‌ی هنر ایران عرضه شده است آغاز می‌شود. در خلال گفتارهای بعدی مولف تلاش دارد از مجرای آگاهی امروزین نقطه‌ی دیدی به خوانندگان عرضه کند که از طریق آن مواجهه با جنبه‌های متکثر این فرهنگ از جمله منظومه‌ی ایرانشهری برای ما به نحوی قابل توضیح، مرتبط با هم، و معنادار شود.

در بخش اول، روند مطالعات مربوط به تاریخ هنر از قرن هجدهم تا به امروز بررسی شده است و فهرستی از نظریه‌ها و شیوه‌های رجوع به تاریخ هنر ایران و جهان ارائه می‌شود. از وینکلمان به عنوان آغازگر تاریخ‌ هنرنویسی به شیوه‌ی جدید تا تیتوس بورکهارت، اروین پانوفسکی، سنت‌گراها، نظریات اسطوره‌شناسی، دائرة‌المعارف‌نویسی و غیره، به‌اختصار، طرحِ بحث شده است و در نهایت تلاش می‌شود مهم‌ترین شاخصه و مبنای این شکل از نگارش تاریخ‌ هنر ایران توضیح داده شود.

در بخشی از مقاله می‌خوانید:

بنای تخت جمشيد کاخ، در معنای مصطلح آن برای ناميدن اقامتگاه‌های سلطنتی، نيست. امروزه با پژوهش‌های جديد اين نظريه‌ی متداول اعتبار خود را از دست داده است. حتی باستان‌شناسانی که چندان با يافته‌های جديد در زمان خود آشنا نبوده‌اند، از جمله کرفتنر، رومن گيرشمن، و لويی واندنبرگ نيز به کاربری متفاوت اين مجموعه‌بناها اشاره کرده‌اند. گيرشمن می‌نويسد که در پلان و کاربرد فضاهای اين بنا کاربری نظامی تعريف نشده است، و از نظر حفاظت کاملاً بی‌دفاع است.

برای دسترسی به ویدئوی این درس‌گفتار و تماشای آن در سایت هاشور روی گزینه خرید کلیک کنید.

سبد خرید شما در حال حاضر خالی است.