43

خانه‌ای برای فراموشخانه‌ها / امید بلاغتی

این نوشته، درست از همین جمله فرانسیس پونژ آغاز می‌شود و در عین حال ابداً قصد ندارد مداقه‌ای باشد فلسفی بر ساز و کار مفاهیمی پیچیده همچون فهم. اما می‌خواهد درست از همین نقطه آغاز شود و نوعی پرسه‌زدن در ذهن آدمی است که خود منم و مدتهاست و به خصوص در این سال‌های اخیر مدام دارد به این فکر می‌کند که ماجرا دقیقاً از چه قرار است؟!