شماره 5 حقیقت عکس / مجید کورنگ‌بهشتی

انقلاب دیجیتال در صنعت عکاسی، انقلاب در شیوۀ نگریستن هنرمند به جهان پیرامون است. وقایع و رخدادها، کنش و واکنش‌ها را در پی دارد. فن‌آوری دیجیتالی شیوه‌های دیگری را برای صورت‌بندی وقایع عینی و ذهنی و تفسیر و تأویل عناصر بصری فراهم آورده است. حوزۀ گفتمان زیباشناسانه هنر عکاسی را بسیار وسیع‌تر از گذشته نشان می‌دهد. هنرمند عکاس امروز را از قید و بندهای زیبایی‌شناسی کلاسیک و کلیشه شده دیروز رهانیده است.

هنرمند عکاس این عصر به جای (نقطه دید قدیمی ثابت)، (نقطه دیدی متحرک) را می‌پروراند. جهان در حال دگرگون شونده پیرامون، او را به موقعیت‌ها و وضعیت‌های پیش‌بینی نشده مختلفی کشانده است. موقعیت‌هایی که در هر لحظه نو و فرسوده می‌شود. این موقعیت‌ها حساسیت زیادی را می‌طلبد تا شیوه و نوع واکنش منحصر به هر لحظه را تشخیص و انتخاب و دست به عمل بزند.

شاید بتوان گفت که برداشتهای ایستاده و محدود در قالب بازنمایی‌های عکاسانه و تنها (شبیه به خودشان) امروزه جای خود را به استفاده از زبانهای پویای جدید بصری داده و هنرمند عکاس را وادار ساخته تا با طغیان بر علیه بندهای مفهوم ایستا، فنونی را به کار گیرد که برداشتهای سنتی از هنر عکاسی را واژگون سازد.

عکاس امروز، در سایه‌ی انقلاب دیجیتال، می‌تواند ساختار عکس‌ها را مطابق با ضرورت‌های اندیشه‌اش تنظیم کند. از حوزۀ محدود رئالیسم مستند فاصله بگیرد. به اکتشاف در گسترۀ جسمی و ذهنی جهان بصری پای نهد. شاید بتوانیم در ارتباط با جدیدترین گرایش‌های بارز شده در فرآیندهای عکاسی معاصر، از سوق دادن آن به ذهنیت‌گرایی سخن بگوییم.

بیان هنری معاصر هم به خودی خود به انتخاب و دست‌گذاری بین عکاسی دستکاری شده یا نشده مربوط نمی‌شود. حتی به  استفاده از تکنیکهای خاص چندان نیز ربط پیدا نمی‌کند. ...

برای دریافت رایگان مقاله روی گزینه‌ی خرید در زیر تصویر کلیک کنید.

برای مطالعه‌ی بیشتر پیرامون "عکاسی دیجیتال" اینجا کلیک کنید.