30

تصویرسازی / مایکل ارلهوف و تیموتی مارشال / علی اتحاد

این جستار کوتاه درباره‌­ی هنر تصویرسازی و اهمیت آن در دوره‌­ی معاصر و به ویژه در سال­‌های اخیر است. نگارندگان نوشتار خود را با تحلیل لغوی اصطلاح تصویرسازی و تعریف این هنر آغاز می‌­کنند. و در ادامه به بیان مهارت­‌های سه­‌گانه‌­ای که این هنر بر آن متکی است می­‌پردازند. نگارندگان این شاخه‌ی هنری را به عنوان «فصل مشترکی از گرافیک دیزاین، هنرهای زیبا و دیزاین تعاملی «Interactive Design» می‌­نگرند. که دامنه­‌ی گسترده­‌ای از فعالیت­‌های خلاقانه را شامل می‌­شود. به گمان آن‌­ها، تصویر سازی امروز از ابزار و رسانه‌­ها، شاخه‌­ها و کارکرد سنتی وابسته به متن خود درآمده است و نقش پررنگی در شکل‌­دهی به فرهنگ بصری جوامع معاصر ایفا می‌­کند.

برای دریافت مقاله روی گزینه‌ی خرید کلیک کنید.

برای دیدن سایر مقالات ویژه‌نامه‌ی تصویرسازی اینجا را کلیک کنید.

بخشی از متن:

فعل "to illustrate" (به معنای مصورسازی یا شرح مثالی با تصویر) از ریشه‌ی لاتینی "lustrare" (نور افشاندن بر چیزی) است. «تصویرسازی» هنر ارسال ایده‌هایی موجز به‌واسطه‌ی تصاویر در گستره‌ای از رسانه‌هاست. تصویرسازی در عین حال هم می‌تواند معنای موضوعی را روشن سازد و هم بستری تازه برای نشان دادن آن موضوع به جهان به وجود آورد. یک تصویرسازی یا مجموعه‌ای از آن‌ها، داستانی را روایت می‌کند که غالباً با متن آن در ارتباط است. یک تصویرسازی موفق، خواه برای صفحه‌ی کتاب طراحی شده باشد، خواه بر ای صفحه‌ی نمایش و یا دیوار، به همران میزان که از قدرت توصیف و شفاف‌سازی روایت برخوردار است، مبین نقطه‌نظر طراح تصویرساز و رویکرد او نسبت به رسانه و تکنیک‌اش نیز هست.