7

تاریخ در یک لکه‌ی تار / آرتور. سی. دانتو / منصور براهیمی

به نظر می‌رسد یک ذهن فلسفی برجسته اصلا نیاز پیدا نکند با این نظر همگان شود که هریک از ما فرزند زمانه‌ی خویش است، اما یقینا این اندیشه در 1821 یعنی زمانی که هگل مشغول نوشتن بود همچون یک رمان هیجان‌انگیز درک شده است. زیرا این اندیشه متضمن آن است که سرشت انسان جوهره‌ای جاودانه و بی زمان نیست بلکه سراسر تحت نفوذ موقعیت تاریخی ماست. ادامه‌ی بحث هگل این است که فیلسوفان زمانه‌ی خود را در اندیشه به چنگ می‌آورند، و او می‌توانست به عنوان نتیجه‌ی منطقی از این نکته سخن گوید که هنرمندان، زمانه‌ی خود را در تصاویر (images) به چنگ می‌آورند.