36

برو اینجا وا نستا / شهریار توکلی

شهریار توکلی در یادداشت «برو این جا وای نستا» احساسات پراکنده و گاه متضاد خود نسبت به تهران را بازگو می‌کند. تهران شهر ایستادن نیست، شهر حرکت کردن است. در تهران کسی نمی‌خواهد تو ناظر بر او باشی، همه چیز شخصی‌تر است. حتی زیبایی‌های شهر در درون خانه‌های انسان‌ها عیان‌تر است تا در چهره بیرونی شهر. تهران برای پیاده روی و قدم زدن جایی ندارد. هر بخش از تهران داستان خود دارد و گویی هر کدام شهرستان جداگانه‌ای است. نویسنده به زعم خود با توسل به نوستالژی چهره‌ی مورد علاقه‌ی خود از تهران را توصیف می‌کند.