50,000 ریال – خرید

27

بازنگری یک پروژه‌ی آموزشی / گفت‌وگو با معصومه مظفری، امین نورانی و حمید پوربهرامی درباره‌ی کلاس‌های رویین پاکباز

«اصولاً تصوری که ما امروز از تاریخ هنر داریم و تصوری که در دانشکده‌ها از این رشته ایجاد شده است با پاکباز شروع شد. یعنی تا پیش از آن چندان درک منظم و آکادمیکی از سیر تاریخی هنر وجود نداشت، علی‌رغم اینکه ممکن بود اساتید اطلاعات پراکنده‌ی زیاد و جالبی داشته باشند ولی این اطلاعات بیشتر به یک جور قصه شبیه بود.» این جملات را امین نورانی در وصف اهمیت پاکباز در آموزش تاریخ هنر در دانشگاه‌های ایران می‌گوید. آنچه می‌خوانید متن گفتگوی ایمان افسریان با معصومه مظفری، امین نورانی و حمید پور بهرامی درباره‌ی کلاس‌های تاریخ هنر و نقاشی رویین پاکباز در ده‌های 50 و 60 است. در بحبوحه‌ی انقلاب اسلامی و بعد از آن انقلاب فرهنگی، و سپس در دهه‌ی 60 که مقارن بود با فضای روشنفکری و فرهنگیِ ویژه‌ای که گرایش‌های نوگرایی و هویت‌گرایی را توأمان در خود می‌پروراند، دانشجویان و هنرجویانی که در کلاس‌های رویین پاکباز شرکت می‌کردند، تاریخ هنر و تکنیک‌های نقاشی را با شیوه‌ای منحصر به فرد، با تمرکز بر زمینه‌های اجتماعی و فرهنگیِ هر دوره و تلفیق آموزه‌های نقاشی غربی با میراث نقاشی ایران «در جستجوی زبان نو» می‌آموختند. در این گفتگو سه تن از شاگردان پاکباز در آن دوران خاطرات و تجربه‌های خود را از شرکت در کلاس‌های رویین پاکباز روایت می‌کنند و از تأثیر شیوه‌ی تدریس و آموزه‌های پاکباز در تربیت نسل بعدی هنرمندان و آموزش تاریخ هنر در دانشگاه‌های ایران سخن می‌گویند.