>> شماره 40

آخرین دیدار/ آیدین آغداشلو

«آخرین دیدار» عنوان یادداشتی از آیدین آغداشلو درباره‌ی مهدی سیف‌الملوکی است. آغداشلو، سیف‌الملوکی را عکاس مکان‌ها می‌داند و معتقد است که آثار این عکاس پس از انقلاب 57 از یاد رفته است. درباره‌ی سیف‌الملوکی چنین می‌گوید: «عکاس عکاس‌ها بود و زبده‌ترها خوب می شناختنش و با احترام از او یاد می‌کردند». نویسنده از نابینا شدن او در اواخر عمرش و روزهای پایانی این هنرمند مهجور سخن می‌گوید.

برای دریافت رایگان مقاله روی گزینه‌ی خرید زیر تصویر کلیک کنید. 

برای مطالعه‌ی سایر مقالات آیدین آغداشلو اینجا را کلیک کنید.

بخشی از مقاله:

سیف‌الملوکی عکاس معتبر و پرکاردهه‌های 40 و 50 بود. برای شرکت نفت و وزارت فرهنگ و هنر و جاهای دیگر کار می‌کرد. بلند قامت بود و خوش‌سخن و تیز هوش. حافظه درخشان کم نظیری داشت. عکاس مکان‌ها بود بیشتر، اما از موضوع‌ها‌ی دیگر هم دوست داشت عکاسی کند. از صورت‌ها کمتر. نامش و کارش دردوران بعدازانقلاب گم شد و یادم نمی‌آید کسی درجایی از او یاد کرده باشد. عکاس عکاس‌ها بود و زبده‌ترها خوب می‌شناختندش و با احترام از او ياد می‌کردند. هنوز‌ هم يک بار عکسی را به من هديه داد که بسيار دوست داشتم: عکس،‌ بانوی روستايی اهل جنوبی که داشت ظرف سنگينی را برسرش حمل می‌کرد. عکس فوق‌العاده‌ای بود. بانوی بلندبالای برقع زده کمال مطلوبی بود از تعادل تام: دست چپش را به پايين کوزه تکيه داده بود و دست راستش تا جايی که می‌شد به عقب کشيده شده بود. سرش راست و محکم و فاخر، سنگينی ظرف را به هيچ گرفته بود و پيراهن بلندرنگارنگش تابه قوزک پايش می‌رسيد. پس‌زمينه يکسره خاک طلايی رنگ بود و تخت و ساده...