ویدیو: کارگاهِ مجید فتحی‌زاده

سودازدگی/ مجید فتحی‌زاده
سودازدگی/ مجید فتحی‌زاده

مجید فتحی‌زاده نقاشی‌ است که در بیشتر دوره‌ها‌ی کاری‌اش، در حال پرسه‌زدن در بین صفحات تاریخ هنر بوده و به تأسی از استادان بزرگ نقاشی کلاسیک غرب، دغدغه‌اش در کارگاه و در مقابل بوم، بیش از هر چیز مسائل تجسمی و بصری رئالیسم بوده است، از جمله حالت فیگورها، حجم‌پردازی، فضاسازی، تنالیته، ترکیب‌بندی و از این قبیل. خط سیر زبان تجسمی او از نوعی رئالیسم خشک و مقید، به بیانی طراحانه‌تر، آزادتر، تیره‌تر و مه‌آلودتر حرکت کرد، و از سازماندهی چند فیگور در فضایی بیابانیْ به سازماندهی کثرتی از فیگورها در فضاهای عمدتاً شهری/حاشیه‌ی شهری رسید. با این‌حال فتحی‌زاده همیشه چیزی بیشتر از یک نقاشی رئالیستی «درست» و «استادانه» می‌خواهد. او قصه‌ای را روایت می‌کند، و قصه‌اش جدی، عبوس و عموماً تلخ و سیاه است. قصه‌ای با مضمونی کلان که اگرچه در دوره‌ی اولیه‌ی کارش درباره‌ی مردم ایران و آیین‌های سوگواری و رفتارها و باورهای عامیانه‌ی آن‌ها بود، اما رفته‌رفته انتزاعی‌‌تر شد تا جایی که به یک جهان خیالی مخوف، و یا نوعی تفسیر از وضعیت بشری رسید.

فیلمی که می‌بینید ساخته‌ی مرضیه رشیدی و محمد محمدامینی است و اولین قدم از مجموعه‌ای از ویدئوهاست که با تمرکز بر «فرآیند» کار هنری و دیدگاه‌های هنرمندان نوگرای ایرانی درباره‌ی شکل‌گیری کارشان و هم‌چنین بر اساس برنامه‌ای عملگرایانه با یک-دو دیدار از کارگاه هنرمند ساخته می‌شود.

برای مطالعه‌ی مطلبی درباره‌ی نمایشگاه «خائوس» از مجید فتحی‌زاده اینجا را کلیک کنید. 

برای دانلود و مطالعه‌ی مقاله‌ای با عنوان «سودای جمعی؛ تراژدی‌کمدی در نقاشی مجید فتحی‌زاده» نوشته‌ی مریم ملاصادقی، اینجا را کلیک کنید. 

همچنین مجید اخگر در شماره‌ی ۲ نشریه‌‌ی شیوه، مقاله‌ای با عنوان «حماقت‌های بشری یا جهان‌های خیالیِ انسانی»، در تفسیر و نقد نقاشی‌های مجید فتحی‌زاده منتشر کرده است. برای دانلود این شماره از فیدیبو، اینجا را کلیک کنید. 

این نوشته را در شبکه های اجتماعی به اشتراک بگذارید ...
Share on telegram
Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on email
Share on whatsapp
Share on telegram
Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on email

آخرین نوشته‌های وب‌نامه