مدخل‌های هر فصل‌ از شماره‌ی نشریه‌ی حرفه‌هنرمند
50,000 ریال – خرید

58

شرحی از هنر آلمان بین سال‌های ۱۸۷۲ تا ۱۹۱۸ (به همراه سالشمار)

به نظرم می‌رسد كه مردمان روش‌مندی چون ما [آلمانی‌ها] باید كار خود را با اصلاح یا رفرم آغاز كنند، پس از آن به نظام‌های فلسفی بپردازند، و تنها از پی كامل كردنِ آنهاست كه می‌توانند به مرحله‌ی انقلاب سیاسی گذر كنند. به نظرم این توالی‌ای كاملاً منطقی است... اما شما، جمهوری‌خواهان آلمانی، هیچ نگرانی به خود راه ندهید؛ انقلاب آلمان به این علت كه از پی «نقد» كانت، «ایدئالیسم استعلایی» فیشته، یا حتی فلسفه‌ی طبیعت آمده است به هیچ‌وجه ملایم‌تر یا نرم‌تر نیست.... اندیشه مقدم بر عمل است، همان‌طور كه برق مقدم بر رعد است. و رعد آلمانی خصلتی به‌تمام‌معنا آلمانی خواهد داشت: چندان چابك نیست، بلكه آرام‌آرام می‌غرد و پیش می‌آید. اما خواهد آمد، و زمانی كه صدای خردشدنی از آن دست كه تاریخ جهان به خود ندیده است به گوشتان رسید، بدانید كه بالاخره صاعقه‌ی آلمانی از راه رسیده است. در این هنگامه عقاب‌های مرده از آسمان فرو می‌افتند و شیرها در دورترین بیابان‌های پرت‌افتاده‌ی آفریقا دم خود به دندان می‌گیرند و به كنام شاهی‌شان می‌خزند. و در آلمان درامی به اجرا خواهد رسید كه انقلاب فرانسه در قیاس با آن همچون قصه‌ای معصومانه جلوه می‌كند.

هاینریش هاینه

در بخش اول به مناسبت‌های مختلف به موقعیت ذهنی و عینی ویژه‌ی طبقه‌ی متوسط آلمان و تأثیر آن بر ویژگی‌های فرهنگ مدرن این كشور اشاره شد. پس از وحدت یافتن آلمان در 1871، نوعی خوش‌بینی در میان اقشاری از مردم ایجاد شد كه حس می‌كردند تحت حاكمیت جدید شكافی كه از اواخر قرن هجده میان مردم و دولت ایجاد شده بود از میان می‌رود. ...