انتشارات حرفه هنرمند




دوران سپری شده: شهریار توکلی

بر روی زمین(گفت و گو با نیک برانت): کیانا فرهودی

نیک برانت
عکاس منفرد و مستقلی است که خارج از حوزه های اصلی و پر زد و گیر عالم عکاسی کار می کند. دور از هیاهو و برای خودش. کارش نه تاثیر و عقبه ای داشته و نه احتمالا دارد. از آن جور آثاری است که در خودش شروع می شود و در خودش تمام می شود. او می بایست این عکس ها را بگیرد تا دین ادا نشده عکاسان هنری به عالم حیات وحش را (با این حد از ظرافت) ادا کند. راحت و بی زور و فشار عکاسی می کند؛ و درون عکس هایش همه چیز به طرز عجیبی با هم جفت و جور می شود. کمال بصری عکس ها و رضایت مندی حاصله از آن، در حدی است که بعید بشود شکل دیگری از این کار را در ادامه فرض کرد.عکس های این سال های اخیرش را که در سایت ها دنبال کنیم، چیز جدیدی بیشتر از آنچه که در کتاب سال 2002 او "بر روی زمین" عرضه کرده، نمی یابیم؛ فقط کمی اغراق شده تر و کمی رمانتیک تر (که بی شک محصول اعتماد به نفس فزاینده این دوران اوست).


"پرتره" در جستجوی "شخصیت": تورج حمیدیان

عکاسخانه فردوسی: بهمن جلالی

تحریک: یوریک کریم مسیحی

فرید لندر و سلف پرتره اش: کیانا فرهودی

آغوشت اندک جایی برای زیستن/اندک جایی برای مردن: غزاله هدایت

لحظه ساده مردن: شهریار توکلی

آرزوی جاودانگی و جاودانگی آرزومندی: واقف کاشفی

پس از مرگ: نیلوفر معترف

اصالت دروغ: مهدی مقیم نژاد

عکس های یادگاری

پرتره در عکاسی
پیش از این نیز در یکی دو شماره، پرونده هایی با موضوع "عکاسی پرتره" داشته ایم، که در آن بیشتر مقالاتی تاریخی یا تحلیلی،به شکل ترجمه آورده شد. در این شماره مجددا با محوریت عکس پرتره، از دوستان و هنرمندان عکاس خواستیم تا یادداشت هایی تالیفی مبتنی بر ارتباط شخصی شان با این حوزه، بنویسند.صفحات پیش رو پاسخ دوستان است به سوالات متفرقی چون:« نگاه شما به عکس پرتره چگونه است؟ چه عکس پرتره ای به طور شاخص در ذهنتان مانده؟ آیا مجموعه پرتره ای به یادتان مانده که ایده قابل طرح و بدیعی در این حوزه ارائه داده باشد؟ آیا این اواخر عکس پرتره ای دیده اید که بخواهید اشاره ای به آن داشته باشید؟ »و پرسش هایی از این قبیل...
پاره پاره های شهر من: حامد یغمائیان
تجارب شهری احمد عالی
امتیاز دیدن و تجربه آثار احمد عالی در یک نمایشگاه، فرصتی نیست که هر نوبت دست دهد، و موردی نیست که یشود بی اشاره به آن گذشت. دقت نظر، وسواس پذیرفتنی و قابل ستایش در اجرای آثار، پافشاری بر اصول اعتقادی، تداوم و در عین حال گسترش باورهای بصری؛ نکات بارز و قابل تامل نمایشگاه های اوست که بیشتر به احمد عالی اشاره دارد تا به آن عکس های بخصوص. پیش تر در شماره 3 "حرفه:هنرمند"، افتخار هم صحبتی و معرفی آثار کارنامه او را داشته ایم. یادداشت پیش رو و نمونه تصاویر ارائه شده، به بهانه آخرین نمایشگاه آثار ایشان در گالری آریاست.
چرا این چهار نفر؟: ایمان افسریان

محسن وزیری مقدم و هانیبال الخاص: فائقه بقراطی

به واسطه دینی که به گردن داریم: مسعود سعدالدین

پاکباز و الخاص: ثمیلا امیر ابراهیمی

رویین پاکباز در نوشتار: هدا اربابی، ایمان افسریان

بازنگری یک پروژه آموزشی: گفت و گو با معصومه مظفری، امین نورانی و حمید پوربهرامی

دریغا مردی و سنگی: گفت و گو با آیدین آغداشلو

کوچه اسکو، پلاک 32: گفت و گو با فرید جهانگیر

چرا این چهار نفر؟
ترجیح می دهید مطلبی درباره کدام یک از این افراد بخوانید: هانیبال الخاص یا محمد سیاه قلم یا شاگال؟ محسن وزیری مقدم یا سلطان محمد یا موندریان؟ رویین پاکباز، ابونصر فارابی یا سوزان سانتاگ؟ آیدین آغداشلو، مهر علی نقاش یا اندی وارهول؟...


یادداشت: مجید اخگرتاریخ هنر چیست؟: دانا آرنولد/مهدی نصراله زاده

تاریخ هنر: دیوید کریر/مجید اخگر

الگوهای توجه: مایکل باکساندال/ویدا قدسی راثی

اثر هنری و ناظرانش؛ روش شناسی زیبایی شناسی دریافت: ولفگانگ کمپ/شهریار وقفی پور

تاریخ هنر: وضوح بخشیدن به امر بصری: دانلد پرتزیوسی/امیر احمدی آریان

اثر هنری و تاریخ هنر