«بیشتر حقیقت، کمتر هنر». به خاطـر دارم که این شعار شکسپیـر بر دیواری در نمایشگاه آثار رابرت فرانک در موزه‌ی هنـر آمریکایی ویتنی در ۱۹۹۵

ترم سه عکاسی دانشگاه تهران بودم. استادی به ما تکلیف کرده بود که با موضوع یکی از عناصر چهارگانه عکاسـی کنیـم. در حیـاط دانشکـده سنگ‌فرش‌هایی

“من هنرمند سبک انتزاعی نیستم… به روابط رنگ یا فرم یا هیچ چیز دیگری علاقه‌ای ندارم…من فقط به بیان عواطف انسانی بنیادین علاقه‌مندم – تراژدی،

چند روز گذشته برای گالری‌‌دارهای تهران روزهای خوبی نبود. هفته‌ی پیش موسسه‌ی «ماه‌ِ مهر»، پس از ۱۴سال به دلیل مشکلات مالی، خبر از پایان فعالیت

هنری آدامز، نویسنده «جهان وایِت»، با این هنرمند درباره آثار اولیه، تأثیر و تکنیکش صحبت می‌کند/ ۳۱ مِه ۲۰۰۶/ ترجمه گلنـار نریمانـی – واکنش‌ها به

مجید فتحی‌زاده نقاشی‌ است که در بیشتر دوره‌ها‌ی کاری‌اش، در حال پرسه‌زدن در بین صفحات تاریخ هنر بوده و به تأسی از استادان بزرگ نقاشی

تازه‌های وب‌نامه

عکاسی

در باب اهمیت عکاسیِ مستند در آموزش عکاسی/ علیرضا احمدی ساعی

نقاشی

مستند «اتاق‌های روتکو»

خبر

آیا گالری‌های تهران پلمب خواهند شد؟

نقاشی

گفت‌وگو با اندرو وایِت در باب میراث هنری او/ ترجمه‌ی گلنار نریمانی

آخرین شماره‌ی فصلنامه

گفتار چهارم: زایش نخستین / آریاسپ دادبه

هنر شهرهای ایران

در این شماره به بررسی سیر تکوین نهادهای هنر جدید، شکل‌گیری جریان‌ها، نوع حساسیت‌ها و ویژگی‌های هنر برخی از شهرهای ایران، با تمرکز بر هنر جدید پرداخته‌ایم. با مقالاتی درباره‌ی صحنه‌ی هنر اصفهان، شیراز، مشهد، کرمان، تبریز، رشت، اهواز، و شهرهایی دیگر.